We waren op Oerol toen zowel Hans als ik een mailtje in onze mailbox vonden van het NOS journaal of ze bovenstaande foto van Piet Reckman mochten gebruiken voor de journaals. Ik schrok, dat betekent meestal niet veel goeds. Toen ik de redactie belde bleek mijn vrees gegrond: mijn oude vriend Piet was overleden.

Er is zoveel over Piet te vertellen dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Bijvoorbeeld dat hij altijd op de Koninginnedagmarkt stond in Driebergen met plantjes uit zijn tuin, snuisterijen van zolder of zijn nieuwste boek. Piet was een hartstochtelijk tuinier en een bevlogen activist. Veel mensen zullen zijn naam kennen van het kabinet Den Uyl dat (mede) dank zij hem niet doorging maar er zijn ook heel wat mensen die Piet kennen van zijn werk op De Horst, in Zuid-Amerika, in de Pleingroep, op Dennendal, in de Mondiaal Sociale Beweging of van zijn vele boeken. Gelukkig heeft hij ons veel nagelaten van zijn denkbeelden en zijn verhalen die nog altijd heel actueel zijn.

Ik weet zeker, als er een hemel is dan zit Piet daar en is hij al weer druk bezig om eventuele misstanden aan de kaak te stellen als die er zijn. Of hij is lekker bezig in de prachtige tuin die ze daar ongetwijfeld dan hebben. Dag lieve Piet, ik zal je nooit vergeten!

Op de 24e april, nu precies tien jaar geleden, stierf mijn vader door euthanasie. De periode van zijn ziekte was een hele dierbare tijd waarin we heel dicht bij elkaar kwamen. Toen het moment gekomen was dat hij niet meer wilde was alles gezegd en gedaan.
Hij had er vrede mee en keek er naar uit dat hij weer samen zou zijn met mijn moeder. Hij had genoten van de aandacht en liefde die hij tijdens zijn ziekte van iedereen had gekregen en voelde zich geliefd en voldaan, al had hij graag nog zijn kleinzoons zien opgroeien en de eeuwwisseling willen meemaken.
Die laatste dagen leek het net alsof zijn lijf hem niet meer deerde en hij de pijn niet meer voelde. Hij lag maar te glimlachen in bed en er was een last van hem afgevallen. De laatste nacht van zijn leven was er een extra bed voor mij in zijn kamer gezet. De tijd leek stil te staan die nacht en we sliepen geen van beiden. Heel vredig, af en toe een woord wisselend en soms ook even wegdommelend brachten we die uren samen door. Toen de dag aanbrak dat hij om acht uur 's avonds zou sterven was hij klaar om dat aan te gaan in alle rust en waardigheid. Wat ben ik trots op mijn vader!

De datum 19 april zal ik niet gauw vergeten. Deze bewerking van prachtige lentebloesems maakte ik voor Wilma.

Hij had het voorkomen van een eminence grise en ging iedere ochtend met zijn aktetas op hetzelfde tijdstip naar zijn werk. Hij had belangrijk werk, zo wisten de buren want hij was ook altijd pas laat thuis. Wat de buren niet wisten maar wij wel dat hij op zijn werk vooral bezig was met het spelen van computerspelletjes, het lezen van de krant, het maken van praatjes met collega's en het roken van ontelbaar veel sigaretten. Zijn kast puilde ondertussen uit van de dossiers, patiënten zag hij bijna nooit meer want zijn achterstanden waren skyhigh maar dat deerde hem allemaal niet. Hij was op zijn manier ontzettend druk alleen zelden met werk. Hij ging als laatste naar huis en zijn vrouw zal hem vast regelmatig gezegd hebben: "joh, werk toch niet zo hard". Lees meer...

De elfde letter van het alfabet dat is een heel gewichtige
Omdat ie op ons leven wel een hele grote stempel zet
Ik kom tot de conclusie, ook al is het een voorzichtige
De letter "K" is eigenlijk de letter van de wet

Kijk

De letter "K" die staat voor kerk
De letter "K" die staat voor kroeg
De letter "K" die staat voor kut en kapitaal
En al die zaken houden onderling verband
Dat zegt genoeg
Ze zijn als 't ware een familie allemaal Lees meer...

Toen de krant kopte "auteur Paulus de Boskabouter" overleden en de naam die erbij genoemd was Jan van Oort bleek te zijn was ik even in de war. Het was toch Jean Dulieu, ik hoor het nog zo zeggen aan het eind van de hoorspelaflevering waar, wij aan de radio gekluisterd, naar geluisterd hadden. Het klopt dus allebei want Van Oort had zijn als pseudoniem de Franse vertaling van zijn naam genomen.
Het was altijd aan het begin van de avond en de radio stond in de hoek van de kamer. Wij zaten dan op de grond er voor ingespannen te luisteren naar de verhalen over Paulus, Oehoeboeroe en Eucalypta. Goede herinneringen aan een tijd toen alles nog mogelijk was.