Vandaag kwam het nieuws dat Frédérique Huydts is overleden. Nog maar 38 jaar en deze weken te zien in 'Wie is de Mol'. In dat programma ziet ze er zó goed uit en maakt zo'n krachtige indruk dat het bijna niet voor te stellen valt dat ze vandaag is overleden. Op de site van Wie is de Mol staat te lezen: "Mede op verzoek van Frédérique zelf ? ze was ontzettend trots op het programma en haar deelname eraan ? én haar familie gaan de uitzendingen door. Als eerbetoon aan een vrolijke, moedige, jonge vrouw?"
Wat is het toch een ongelooflijke rotziekte!

Mijn vader zou vandaag 81 jaar zijn geworden als hij nog had geleefd. Maar dat zat er niet in voor hem, hij werd maar 72 jaar. Ik denk nog heel vaak aan mijn vader en kijk met hele goede gevoelens terug op de periode van zijn ziekte, hoe gek dat ook misschien klinkt. Mijn vader en ik hadden een hele sterke band en die laatste jaren van zijn leven - nadat hij gehoord had dat hij ongeneeslijk ziek was - waren gevuld met dierbare momenten.
Het is verschrikkelijk om iemand zoveel pijn te zien lijden maar in zo'n periode valt alle uiterlijke schijn weg en hou je je alleen nog maar bezig met waar het eigenlijk om gaat. Hoe vaak we elkaar verteld hebben dat we van elkaar hielden dat weet ik niet meer maar wat ik wèl weet is dat mijn vader zich in een warm bad van liefde en aandacht heeft gevoeld van zijn dochters, kleinkinderen en anderen die van hem hielden. Hij heeft er van genoten, zich er aan gelaafd en het zich heerlijk aan laten leunen. Een paar weken voordat hij stierf vertelde hij nog dat hij het allemaal erg zwaar vond, met name de pijn, maar dat hij deze periode in zijn leven nooit had willen missen.
Hij koos voor euthanasie. Ik ben nog altijd zo trots op mijn vader hoe hij dat gedaan heeft! Zo waardig, rustig en vol vertrouwen dat hij, waar hij ook zou gaan, mijn moeder weer zou ontmoeten.
Dus stel ik me zo voor dat ze nu ergens samen zijn (klik klik).

Ik hoorde vanmiddag het nieuws dat Joop Admiraal plotseling is overleden aan een hartstilstand. Hij is voor mij echt één van de groten van de Nederlandse toneelwereld: een weergaloos acteur. Mijn eerste herinneringen aan hem zijn van zijn tijd bij het Werktheater waar hij ondermeer 'U bent mijn moeder' speelde, een aangrijpende voorstelling over zijn demente moeder, waarin hij zowel zijn moeder als zichzelf speelde. Sinds 1987 was Joop Admiraal verbonden aan Toneelgroep Amsterdam. Vorig jaar zagen we hem nog in de voorstelling 'Echt iets om naar toe te leven' samen met Arjan Ederveen en Raymonde de Kuyper. Ook daar zette hij volkomen naturel een oudere vrouw op het toneel. De theaterwereld zal hem missen!
Stephan van Hesteren maakte de foto.

Ik kende haar van de Hollandsche Manege in Amsterdam waar we een tijdje samen paard reden. Naar Schiermonnikoog gingen we om een weekend lekker buiten te rijden met de wind in je haren over het strand. Ik heb veel met haar gelachen. Ze had veel humor en zelfspot en het was een doorzetter. Als ze zich iets had voorgenomen dan ging ze door tot ze bereikt had wat ze wilde.
Toen ik uit Amsterdam weg was kwam ik haar nog wel eens ergens tegen en kletsten we altijd even bij. De laatste keer was een aantal jaren geleden op de Uitmarkt, toen zag ze er stralend uit en het ging duidelijk goed met haar. Pas geleden vernam ik dat ze overleden is aan kanker. Sindsdien moest ik er steed aan denken en vanmorgen hoorde ik van Miss Jeanette hoe dat gegaan is, anderhalf jaar geleden. Zo'n energieke bruisende vrouw in een paar maanden tijd geveld door kanker.
Daarom deze bloem (klik klik) voor Zillah Emanuels, omdat ik haar een geweldig mens vond.

  

Nu moeten wij aan veel meer traagheid wennen,
aan liefde die verdween en aan wat nog resteert
aan teerheid in wat najaarslucht en geur van dennen
en aan hoe-het-kon-zijn-gedachten die je nooit verleert.

Aan bijna-niets, en aan voortdurend vier dezelfde muren
en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt,
aan twintig keer per dag door ramen naar de verte turen
en altijd jezelf met wie je 's avonds drinkt.

En wat ik overhou is niets om weg te geven:
wat ik nog ben, ben ik alleen voor mij.

Herman de Coninck

We've got this gift of love, but love is like a precious plant. You can't just accept it and leave it in the cupboard or just think it's going to get on by itself. You've got to keep on watering it. You've got to really look after it and nurture it.

John Lennon
9 oktober 1940 ? 8 december 1980