De naam van dit restaurant slaat op de huisnummers waar het gevestigd is in de Ferninand Bolstraat in Amsterdam tegenover het Marie Heinekenplein. Gisterenavond at ik daar met een vriendin en we hebben genoten. Als je even meekijkt op de kaart op het internet nam ik de in szechuanpeper gerolde tonijn met als hoofdgerecht de tortellini met pompoen en de chocoladecreme toe en mijn tafelgenote nam de steaktartaar, de zeebaars en warme taart met spijs en vijgen. Smullen. Heerlijk, smaakvol, prachtig opgemaakt en prettige hoeveelheden voor een niet te gekke prijs. Ik heb van mijn keus van gerechten geen gang er tussen die ik minder vond, de hele combi was goed. De bediening was erg goed, vriendelijke en attent op onze wensen. Bovendien zag het er prachtig uit vol prachtig gekleurde kerstballen en lichtjes en dat doet ook veel voor je beleving van het etentje. Standaard zijn de rozenblaadjes op de tafels en - voor een restaurant - fatsoenlijke stoelen. Een restaurant om goed te eten en nog een tijdje na te tafelen. Klik hier voor meer meningen over 18 Twintig.

Van de week schreven we over Bodega Keijzer waar de combinatie duur, slechte bediening en traag ons maandag jongstleden zwaar op de maag lag. Afgelopen vrijdag aten we in theater cafe Blincker vlakbij Frascati aan een zijstraatje van de Nes in Amsterdam. Zo kan het dus ook. De inrichting eenvoudig en no-nonsens met granieten vloer en zinken tafeltjes en bar. De krukken ook van metaal en daardoor niet echt comfortabel maar a la. Bediening aardig en snel. Heel attent en snel gereageerd op alle onze vragen zoals salade zonder spekjes en extra pepersaus voor bij de tournedos van Hans. Ook viel op dat we ons tweede glaasje wijn zo snel kregen dat we deze gewoon nog bij onze maaltijd konden nuttigen. En toen de rekening kwam na een kop koffie met een calvadosje en een korenwijntje bleek die de helft van wat we bij Bodega Keijzer moesten betalen. En we waren ruim op tijd ook nog zodat we bij Smoeder op de eerste rij konden zitten. Heerlijk gegeten, niet speciaal of superverfijnd maar gewoon goed en smakelijk. Niks bijzonders maar helemaal OK en daarom ook wel eens goed om aandacht aan te besteden. Kijk voor meer info en menu op hun site.

Ik heb al jaren een expressomachine, zo eentje die de bonen vers maalt en vervolgens ieder kopje met vers zet. Het eerste exemplaar (een Jura Impressa) was gekocht in Zwitserland, lang voordat die machines hier in Nederland verkrijgbaar waren en heeft het zo'n 13 jaar uitgehouden. Toen ging het licht definitief uit d.w.z. hij werd niet meer warm en dat is toch echt wel nodig voor een kop dampende koffie. In de koopjeshoek van de groothandel vond ik echter een waardig en niet al te dure opvolger die het nu al weer anderhalf jaar goed doet (een Saeco Vienna Digital).

Doorslaggevend voor een kopje heerlijk koffie is natuurlijk de kwaliteit van de bonen. De echte espressoliefhebber kiest waarschijnlijk voor superdeluxe espressobonen maar ik heb ontdekt dat de Max Havelaar espressobonen die ik altijd koop bij de groothandel eigenlijk prima smaken voor een uitstekende prijs. Soms bij hoogtijdagen koop ik wel eens een espressobonen van Illy of een ander duur merk maar ik geloof niet dat iemand anders dan ikzelf daar iets van merkt dus ik hou me denk ik in het vervolg maar gewoon bij die MaxHavelaarbonen. Op die manier zijn ook de producenten in ontwikkelingslanden zeker van een eerlijke prijs voor hun product.

Voor het concert van Diana Krall gingen wij even een hapje eten bij de pas heropende bodega Keijzer naast het Concertgebouw op het hoekje. Prachtig verbouwd en het ziet er weer tiptop uit. Het zat er vol toen wij binnen kwamen maar tot ons groot genoegen vond de gerant toch nog een plaatsje voor ons in de bibliotheek rechts achterin, een mooi en sfeervol hoekje (zie foto en even klikken voor vergroting), zij het dat het erg krap was met alle tafeltjes waar klant en ober nauwelijks tussendoor konden. We hadden niet zo erg veel tijd en doken meteen in de menukaart. Vanwege de snelheid kozen we voor een "concertmenu" van twee gangen. Toen we dat aan de ober opgaven raadde hij het ons af omdat we dan niet op tijd klaar zouden zijn voor het concert (het was op dat moment kwart voor zeven en het concert zou om kwart over acht beginnen). Het lijkt niet wijs om een advies van die aard van zo'n ober in de wind te slaan dus we besloten voor een (veel duurder) a-la-carte hoofdgerecht. Door de plaatsing van de tafels en ook omdat we allemaal zaten te wachten op onze bestelling hadden we al gauw contact met alle andere tafeltjes om ons heen in de bibliotheek. Twee andere stellen en een grootvader met zijn kleindochter direct naast ons en aan de andere kant van de kleine bibliotheek een gezelschap dat er uitzag als een familie, en iedereen ging net als wij naar Diana Krall. Lees meer...

Dit is een closeup van een boulognestokbrood van AH dat nog afgebakken moet worden. Ik wilde het afgelopen weekend gebruiken en toen zag ik dat het vol schimmel zat. En dat terwijl het nog vers had moeten zijn tot 23 januari 2005. Het schijnt dat als er een minuscuul gaatje in de verpakking zit, de boel gaat schimmelen en dat het verschijnsle bekend is. Blah, ik let in het vervolg wel extra op hoor! Ik kreeg natuurlijk wel mijn geld terug maar heb maar niet zo'n nieuw brood gekocht. Ik vertrouw het toch niet helemaal meer.

Gisteren hebben we op uitnodiging van twee andere webloggers heerlijk gegeten in La Biba in Eindhoven. Dit stel gaat binnenkort in het huwelijk treden en heeft Mieke en mij gevraagd om deze heugelijke gebeurtenis (o.a. op die locatie waar een High Tea gehouden zal worden) in pixels vast te leggen. We hebben beiden in het verleden afzonderlijk voor vrienden en familie al verschillende analoge bruidsreportages verzorgd en we gaan deze 'opdracht' weer superserieus nemen. Naast de gezelligheid, het bijpraten en het lekkere eten, was dit een uitstekende gelegenheid om te verkennen hoe geschikt de locatie is om te fotograferen. Hoeveel licht is er standaard aanwezig, wat zijn de leuke hoekjes, hoe kunnen we bewegen in de ruimte enzovoorts. Ik heb een hekel aan flitsen maar kwam tot de conclusie dat we daar niet aan zouden ontkomen. Zelfs met 1600 ISO werden de sluitertijden te lang en is het risico op bewogen foto's te groot. We waren gecharmeerd van de locatie, de inrichting, de bediening en de originele biologische maaltijden. Het menu was onderverdeeld in vlees, vis, vegetarisch en kaasfondu's. De dames kozen respectievelijk een paddestoelen- en kastanjefondu en de heren kozen voor respectievelijk zalm en tournedos. We kijken al uit naar de dag zelf die begin volgend jaar zal plaats vinden.