Vandaag zou mijn moeder 82 jaar zijn geworden, ware het niet dat ze 24 jaar geleden overleed. Op zo'n dag als vandaag als ik dan het getal 82 hebt uitgerekend in verband met haar leeftijd dan fantaseer ik wel eens over wat voor vrouw ze nu zou zijn geweest. Ik denk dat ze een mooie oude vrouw zou zijn geworden, nog steeds met een originele kijk op het leven en een nadrukkelijke eigen mening over allerlei actuele zaken. Ze zou vast hebben geleerd om met een computer om te gaan en ze zou nog actief in het leven staan. Maar vooral zou ze genoten hebben van haar kleinkinderen die ze jammer genoeg nooit heeft gekend en die nu ondertussen grote kerels zijn geworden waar je tegenop kijkt.
De rozen op de foto zijn theerozen en dat waren haar lievelingsbloemen.

Vanmorgen hoorde ik dat mijn vriend Duc gisteren plotseling is overleden. Voor hem heerlijk dat hij er niks van gemerkt heeft maar verbijsterend en bizar voor zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen en zijn vele vrienden. Ik kan het ook maar nauwelijks geloven.
Omdat hij zo ontzettend van Schotland hield plaats ik deze foto van 'misty Schotland' (gemaakt door Bart van Oijen) hier voor hem en een fragment uit het gedicht "De deur" van Bert Schierbeek (klik op de foto voor vergroting).

Kijk,
Ik weet het niet
ik was nog nooit dood
maar als je nou dood bent
wat zie je dan
wat zie jij nu wat ik niet zie
want als de ogen zich sluiten
en het zicht naar binnen keert
waar ben ik dan
en jij?
en wij?

"Eén van de belangrijkste kunstenaars van de tweede helft van de vorige eeuw en van grote betekenis voor de moderne kunst in Nederland", dat is wat er op zijn sterfdag gisteren over hem gezegd werd door de kenners. Maar heel lang werd hij verguisd en onderschat en zeiden veel mensen over zijn werk dat hun kleine zoontjes het beter konden. De geschiedenis heeft wel aangetoond dat het werk van Karel Appel internationale bekenheid kreeg en mondiale waardering oogste terwijl er van al die kleine zoontjes in de sfeer van de beeldende kunst weinig meer werd vernomen.
Ik heb ooit een aantal jaren gewerkt bij een stichting die zich bezig hield met het bemiddelen tussen kunstenaars en opdrachtgevers en heb in die tijd het werk van onder andere Appel leren waarderen. Prachtige kleuren en de inspiratie door kindertekeningen kenmerken zijn werk. Maar weinig mensen weten dat hij ook beelden maakte en veel met gevonden materiaal werkte de laatste tijd. Het was een bijzonder kunstenaar.

24 april 1997

Mijn vader had een uur lang zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.

Judith Herzberg

Eigenlijk kan ik het nog altijd niet geloven maar ik ben er nu wel meer aan gewend dan eerst.
Al is ze er niet meer, ik zie haar altijd in mijn gedachten, hoor haar stem en hoe ze kon schateren van het lachen. Heel vaak denk ik aan haar, vanwege iets dat ik zie of hoor, een geur die me aan haar herinnert of de grapjes die wij altijd maakten.
Vandaag is het vijf jaar geleden dat ze verongelukte en brand ik een kaarsje voor mijn zus...

Tegen zussen die zij aan zij staan, kan geen mens op.
Pam Brown (uit: Voor altijd zusjes)

Zondag lieten wij ballonnen op bij haar graf met lieve briefjes er aan, ons ritueel voor mijn zusje. Daarna gingen we - helemaal in haar stijl - eten aan het strand van Egmond aan Zee. Het was heerlijk en gezellig, precies zoals ze dat altijd graag wilde.
Vandaag is haar verjaardag en dat blijft mijn hele leven lang een speciale dag waarop ik nòg meer dan andere dagen aan haar denk.