De Vagebond heet deze bistro en hij bevindt zich op een steenworp van mijn huis. Al jaren kom ik er met een zekere regelmatig met allerlei mensen een hapje eten. Onlangs is heeft Vagebond een nieuwe eigenaar gekregen. Hans had het meteen door. Bij mij duurt het altijd langer voordat ik dat soort dingen door heb. Een aantal veranderingen viel meteen op: blauwe waterkannetjes, waterglazen standaard op tafel, echte tafelkleedjes en linnen servetten. Hans merkte op dat het juist het casual karakter van De Vagebond was dat het altijd tot een charmante eettent maakte waar heel ons dorp graag at. Het leek allemaal wat formeler te zijn geworden.

Hans koos de eendeborst maar wilde eigenlijk geen rode pesto er bij. Geen nood de kok kon wel een rode portsaus maken. Kijk, dat is nog eens service. Ik koos de in Japans broodkruim gebakken gamba's met gember-citroensaus. Het eten was heerlijk en terwijl wij er zaten kwamen er zoveel gasten binnen dat het vol was als vanouds. Ik geloof niet dat we er op achteruit zijn gegaan al is het inderdaad wel wat minder een huiskamersfeertje dan het altijd was. Maar of dat nou zo erg is?

Soms zijn de kookboeken die je bij AH aantreft zo obligaat dat je niet eens zeker weet of je ze al dan niet in de kast hebt staan. Deze keer echter viel mijn oog op een schitterend toetjesboek. De kleuren van de omslag, de gebruikte foto's, alsmede de titel waren zeer aansprekend. Nu komt dat misschien ook wel een beetje omdat ik een toetjes fan ben. Bij het bladeren door de inhoud liep het vocht al uit mijn mond. Ook de foto's zijn een lust voor het oog. Alleen die maken het boek al de moeite waard. Het mooiste komt nog het kost bijna niks.

Hans

(Klik voor grote foto)

Wie kent deze vrucht en weet wat de herkomst is? De smaak van het vruchtvlees is fris met iets citroenachtig en de schil is geel/oranje met een soort stekelachtige textuur.

We hebben vanavond gegeten bij Restaurant Groenland, een betrekkelijk nieuw restaurant aan de Hoofdstraat in Driebergen. Het schijnt er al twee jaar te zitten maar het ligt niet helemaal op mijn route door het dorp. Hans had het een keer ontdekt toen hij een keer verkeerd uit de bus was gestapt en dat was maar gelukkig ook. Groenland profileert zichzelf met lekker en gezond, biologische ingredienten en milieuvriendelijke bedrijfsvoering maar Hans was daarnaast ook gecharmeerd van de looks en styling van het restaurant.


Het ziet er inderdaad goed uit, strak en modern. We hadden hoge verwachtingen en daardoor viel de kaart wat tegen in de zin van een beetje beperkt. Het eten was uitstekend zij het dat de garnituur wat obligaat was. Ook liet de bediening voor een restaurant met die pretenties een beetje te wensen over hetgeen ruimschoots gecompenseerd werd door de goede bedoelingen die overal in doorklonk. Kritisch nootje wel ten aanzien van het feit dat we drie keer moesten vragen om een klontje ijs voor in ons glaasje Gruner Veltliner. Toch heerlijk gegeten maar wel voor een behoorlijk prijskaartje. Ze hebben overigens een hele prettige binnentuin waar het op een zwoele zomeravond als gisteren heerlijk toeven is.