Gisteren was het volle maan en daarvoer gaan allerlei verhalen. Zo zouden dieren en kinderen onrustig en druk zijn voor en tijdens de volle maan en is het een perfecte tijd voor geliefden en natuurlijk weerwolven. Ik heb gelukkig niks bijzonders opgemerkt met de volle maan behalve dan het mooie plaatje uit mijn deur. Daarom snel even de camera en het statief gepakt voordat de wolken voor de maan verdwenen zouden zijn.

Weet je nog die duizend stukken? Ik kreeg een andere, eentje die nog in één stuk was. Prachtig staan de ranonkels er in he?

Er zijn mensen die zich een buitenkant naar wens aanmeten: de snelle adviseur, het pittige zakenvrouwtje of keurige meneer strak in het pak. Soms is het dan ook een verrassing als je iemand tegenkomt buiten de normale context zonder het masker op. Dan zijn het net gewone mensen.

Ik hoorde het gerinkel van glas al voordat de bel ging en het beteuterde gezicht zag. Mijn verjaardagskado, een prachtige vaas annex champagnekoeler, was van de auto gevallen op de grond. Het pak waarop een lief briefje zat geplakt maakte al geluid bij de kleinste beweging. Gruis zat er in. 'In duizenden stukken gevallen' was dit keer een understatement. De foto toont de wat grotere brokstukken.

Toch weet ik zeker dat deze scherven geluk brengen voor degene die ze gaf en voor mij. We verdienen het allebei!

Het is altijd een strategische afweging of je eerst een aantal speldenprikjes moet geven of dat je beter in één keer een enorme dreun uit kunt delen. Wat vind jij?