Regen

Dichters op dinsdag 112

04
11
2009

RegenVoor deze Dichters op Dinsdag was het niet zo moeilijk. Het thema is meteen de titel van onderstaand gedicht van J.H. Leopold. De foto maakte ik bij Huize Doorn van het water in de slotgracht dat door de zachtjes neerdruppelende regen een prachtige textuur kreeg.

Regen
De bui is afgedreven; 
aan den gezonken horizont 
trekt weg het opgestapelde, de rond- 
gewelfde wolken; over is gebleven 
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen 
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen. 

En hier nog aan het vensterglas 
aan de bedroefde ruiten 
beeft in wat nu weer buiten 
van winderigs in opstand was 
een druppel van den regen, 
kleeft aangedrukt er tegen, 
rilt in het kille licht. 

en al de blinking en het vergezicht, 
van hemel en van aarde, akkerzwart, 
stralende waters, heggen, het verward 
beweeg van menschen, die naar buiten komen, 
ploegpaarden langs den weg, de oude boomen 
voor huis en hof en over hen de glans 
der daggeboort, de diepe hemeltrans 
met schitterzon, wereld en ruim heelal: 
het is bevat in dit klein trilkristal.

Oeroeg

Dichters op dinsdag 111

01
11
2009

OeroegO, ik weet het niet, wat ik moet kiezen bij een thema zoals als 'Oeroeg'. O, ik weet het niet... Daarom koos ik dit keer voor een gedicht van Herman de Coninck met de titel 'O, ik weet het niet' dat me op de één of andere manier ook nog aan Oeroeg doet denken.

O ,ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
zeg: kijk, een vogel 
en leer me de vogel zien 
zeg: het leven is een brood 
om in te bijten en de appels zien rood 
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
leer me huilen, en als ik huil 
leer me zeggen: het is niets.

Ziek

Dichters op dinsdag 110

20
10
2009

ZiekVoor dit thema van DiDi koos ik voor een gedicht van Neeltje Maria Min uit 1989 met de aansprekende titel 'Mijn lichaam wemelt van de streptokokken'. Toepasselijker kan het bijna niet.

Mijn lichaam wemelt van de streptokokken
Ik schud en steiger. Hoger stijgt de koorts.
Kijk: 40.5, 6, 7 enzovoorts.
Terwijl ik lig te ijlen vrees ik brokken

als ik niet snel de dokter komen laat.
Ze gaan hem bellen. Hij komt aangestevend
en buigt zich over mij. Ik lijk nog levend
maar godverdomme, het is toch te laat.

Een spiegeltje verschijnt boven mijn mond.
Ik zie geschrokken dat het niet beslaat.
Ik heb het goed bedoeld maar ben bezweken.

Het zal de nieuwe dokter danig steken
dat ik vandaag zijn tiende ben die gaat.
Zo komt zijn zaakje nooit eens van de grond.

Najaar

Dichters op dinsdag 109

17
10
2009

NajaarZie nu net dat ik DiDi 108 heb overgeslagen dus die ga ik nog een keertje doen binnenkort. Maar nu eerst nr. 109 waarvoor ik een gedicht koos van Jan Wolkers met dezelfde titel als het thema.

Najaar
Soms zie ik dingen bewegen
Die onbewogen zijn,
Als roestvlekken op bladeren
Die wegtrekken als spinsels.

Een engel fluistert in mijn oor,
Een telefoonnummer
Dat is niet te ontcijferen.

De vershoudfolie
Van ons leven
Was al vergaan.

Zoals we ooit begonnen,
Op voetzolen van mos:
Daar stond het riet,
De danseressen van de gele lis,
De wilde roos,
Het schors als fronsen.
Het snoer van zeekraal
Verbrokkelde tot grind.

Een web van schrijnend zilver
Een glasdraad snijdend door het blauw,
Die het uitspansel verdeelt
Tot stellingen van as
Van uitgestrooid gebeente.

Dans

Dichters op dinsdag 108

30
09
2009

FlamencoDit keer een mooi thema waarvoor ik een gedicht koos van Huub Beurskens over dansende muggen aan de waterkant. De foto maakte ik jaren geleden bij een amateur flamenco voorstelling.

Dans aan de waterkant
Zoals Cuyps koeien niet hun boeren toebehoren 
maar het ochtendgloren en later op de dag weer 
het onmelkbaar gloeiend gouden vervloeien, 
van hun ruggen, in hun stille spiegeling terug, 

zo zijn muggen aan de waterkant begonnen 
met dansen, verzonnen door de dansbaarheidslust 
van een schijnbaar zuchtjesloze zomeravondlucht.

Polder

Dichters op dinsdag 107

30
09
2009

Zaanse SchansMijn eerste ingeving bij het thema Polder voor deze DiDi is het gedicht van Hendrik Marsman dat ik al kende op de lagere school waar we het in ons schrift met bijzondere wetenswaardigheden moesten schrijven. Ik denk dat de meesten van jullie het wel kennen. De foto maakte ik op de Zaanse Schans een aantal jaren geleden.
Herinnering aan Holland?Denkend aan Holland?zie ik breede rivieren?traag door oneindig?laagland gaan,?rijen ondenkbaar?ijle populieren?als hooge pluimen?aan den einder staan;?en in de geweldige?ruimte verzonken?de boerderijen?verspreid door het land,?boomgroepen, dorpen,?geknotte torens,?kerken en olmen?in een grootsch verband.?de lucht hangt er laag?en de zon wordt er langzaam?in grijze veelkleurige?dampen gesmoord,?en in alle gewesten?wordt de stem van het water?met zijn eeuwige rampen?gevreesd en gehoord.

Zaanse SchansMijn eerste ingeving bij het thema Polder voor deze DiDi is het gedicht van Hendrik Marsman dat ik al kende op de lagere school waar we het in ons schrift-met-bijzondere-wetenswaardigheden moesten schrijven. Ik denk dat de meesten van jullie het wel kennen. De foto maakte ik op de Zaanse Schans een aantal jaren geleden (klik voor vergroting).

Herinnering aan Holland
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Vergeten

Dichters op dinsdag 106

23
09
2009

VergetenVoor Dichters op Dinsdag nr 106 een gedicht van Judith Herzberg.

Zij schildert wat zij niet kan eten
niet kan bezitten niet beschrijven.
Zij schildert wat niet stil blijft
zitten niet gelijk blijft niet
verandert. Zij schildert wat zij
niet kan kweken niet kan vangen
niet vergeten. Zij schildert
wat zij niet kan raden pakken
of begrijpen. Wat ze niet
omhelzen kan verwennen
of verwijten. Verwaarlozen,
laten verwilderen. Omhakken,
verscheuren. Verbranden.
Betreuren. Zij schildert
waar zij niet van slapen kan
wat ze zich niet herinnert,
niet in kleur. Wat zij niet zingen
kan niet juichen.
Het onomlijnde blijft
onomlijnbaar lokken. 

Over de grens

Dichters op dinsdag 105

21
09
2009

Op de grensDoor dit thema 'Over de grens' koos ik het prachtige Lamento van Remco Campert. De foto bij dit artikel maakte ik in Zeeland, op de grens van land en water of land en lucht zo je wilt.

Lamento
Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht ik dacht dat je altijd maar
dat je altijd maar
 
hier nu  langs het lange diepe water
waar achter oeverriet  achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd
 
dat altijd maar je ogen  je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend  in het water rimpelend
 
dat altijd in levende stilte
dat ik altijd zou leven in levende stilte
dat je altijd maar  dat wuivende oeverriet altijd maar
 
Langs het lange diepe water  dat altijd maar je huid
dat altijd maar in de middag je huid
altijd maar in de zomer in de middag je huid
 
dat altijd maar je ogen zouden breken
dat altijd van geluk je ogen zouden breken
altijd maar in de roerloze middag
 
langs het lange diepe water  dat ik dacht
dat ik dacht dat je altijd maar
dat ik dacht dat geluk altijd maar
 
dat altijd maar het licht roerloos in de middag
dat altijd maar het middaglicht  je okeren schouder
je okeren schouder altijd in het middaglicht
 
dat altijd maar je kreet  hangend
altijd maar je vogelkreet  hangend
in de middag  in de zomer  in de lucht
 
dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar
altijd maar het rimpelende water de middag je huid
ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit
 
hier nu langs het lange diepe water dat nooit
ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit
dat nooit vorst dat geen ijs ooit het water
 
hier nu langs het lange diepe water dacht ik nooit
dat sneeuw ooit de cipres dacht ik nooit
dat sneeuw nooit de cipres dat je nooit meer

Op reis

Dichters op dinsdag 104

12
09
2009
De Reizigster
Achter de deuren stelt?zich de wet die hem?aan mij bindt, maar?achter het behang??wacht wat blijft als ik?wegga: hij hoort mijn?stilte als een vonnis?aan, langs mijn wang??verglijden zijn handen?als rimpels op stilstaand ?water: nooit blijf ik lang??de zinkende stenen?staan als avondkoffers?gepakt in de gang.??------------------------------?uit: Vrouwenvertrekken', 2004.

Lost & foundEen beetje laat maar toch niet minder graag gedaan nog een gedicht voor Dichters op Dinsdag en dit keer dus op Zaterdag. Een gedicht van Kris Pint uit de bundel Vrouwenvertrekken', 2004 is mijn bijdrage voor Dichters op Dinsdag aflevering 104 met het thema 'Op reis'. De foto maakte ik vorig jaar op De Parade tijdens de voorstelling Lost & Found van Glazen Kin.

De Reizigster
Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang

wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis?
aan, langs mijn wang

verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang

de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.

Laat

Dichters op Dinsdag 103

01
09
2009

Totaal witte kamer
Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken?nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik??dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal?de kamer wit maken, nu, nooit meer later??en dat wij dan bijna het volmaakte napraten?alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar??dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale?zoals wij er lagen, liggen, liggen blijven?witter dan, samen -

Totaal witte kamerVoor deze DiDi 102 koos ik een gedicht van Gerrit Kouwenaar dat gaat over een totaal witte kamer. De foto bij dit gedicht maakte ik in het Centraal Museum in Utrecht.

Totaal witte kamer
Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij en ik

dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later

en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar

dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale 
zoals wij er lagen, liggen, liggen blijven
witter dan, samen... 

Tweet

Dichters op dinsdag 102

25
08
2009

TweetEen uitdagend thema deze week voor DiDi. Even beving mij de aanvechting zelf aan het dichten te slaan maar tijdgebrek stak daar een stokje voor. Jammer, want het maken van een gedicht van 140 tekens, dat is pas echt een uitdaging! Daarom voor dit thema hier een gedicht van Bert Schierbeek uit de bundel Vlucht van de vogel (1996).

Vlucht van de Vogel
soms op een vleugje wind
soms in een storm
vliegen zij
op een wolk van vogels
voor de zon

welke dromen
bevliegen de vogels
dat zij zich
lichtvaardig
in zoveel lucht
begeven

Ontwaken

Dichters op Dinsdag 101

18
08
2009

WindnomadenDichters op Dinsdag is er weer! Vanaf nu iedere week onder de bezielende leiding van @woordenaar via zijn site. En het allerleukste is dat de trouwe deelnemers van indertijd massaal te kennen geven er weer helemaal zin in te hebben. Ik vind het fantastisch dat dit initiatief van Miwian nu na drie jaar weer wordt gerevitaliseerd. Nieuwe deelnemers zijn natuurlijk ook van harte welkom. Wekelijks is het thema te vinden op de speciale DiDi pagina bij @woordenaar en in de reacties vind je de posts van de verschillend deelnemers.

Mijn 101e DiDi gedicht wordt 'Wakker worden in de tijd' van Tjiske Jansen (uit 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003). De foto werd gemaakt tijdens Oerol 2009 en toont de Windnomaden op de Noordsvaarder.

Wakker worden in de tijd
Wakker worden in de tijd
als in de fijnste zijde.
Een ochtendvogel
doet een ijzerzaagje na.

De boormachine die je hoort
is de boormachine
van de buurman lang geleden,
tot je weet dat dat niet kan.

Er ligt een laken in de linnenkast
te wachten op een hand
die deuren opengooit, een shirt
een broek, een handdoek zoekt,

daarbij terloops haar aanraakt,
even op haar blijft liggen.

Om er even in te komen

Warmlopen voor Dichters op Dinsdag

12
08
2009

Sakuru ZenzenDichters op Dinsdag gaat dus weer beginnen en om er even in te komen hier alvast een gedicht. Ik koos er eentje van Martin Bril, de helaas te vroeg overleden uitvinder van 'Rokjesdag', met de titel 'Kunst'. De foto die er bij staat komt uit de voorstelling Sakuru Zenzen van EAST74 die ik op De Parade zag.

Kunst
Wat we willen:
Momenten 
Van helderheid
Of beter nog: van grote 
Klaarheid

Schaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen 
Zoeken heeft dus
Nauwelijks zin, maar
Vinden wel

De kunst zo te leven
Dat het je overkomt 
Die klaarheid, af en toe

~Martin Bril

DiDi revival via Twitter

Dichters op Dinsdag weer van start

12
08
2009

ElementenWie vroeger wel eens op Miwian langs kwam kent ongetwijfeld onze rubriek Dichters op Dinsdag nog wel. Op Miwian werd een thema gelanceerd met een bijpassende songtekst of gedicht en iedereen die mee wilde doen plaatste een gedicht of songtekst op de eigen weblog. Na 100 afleveringen is DiDi op 19 september 2006 gestopt. Ter gelegenheid van die 100e afdeling gaven we het jubileumboek 'Elementen' uit met gedichten van Catharina 't Hart en foto's van ondergetekende.

Nu via Twitter ontdekte ik dat @woordenaar onder het motto Dichters op Dinsdag weer gedichten op zijn weblog plaatste. Zoete herinneringen overspoelden mij en niet alleen mij (@macmk) maar ook @gerjanne en @waar8tig. Daarom verwachten wij op korte termijn de kick off van een volgende serie van 100 DiDi's onder leiding van @woordenaar. Ik heb er zin in!

Niet vergeten

12
06
2007
Sobibor waar Michaelis ouders in 1943 werden vergast

Met mijn moeder die las
en breide tegelijk
en mijn vader die zes uur
per dag piano speelde
heb ik jarenlang gepraat,
gelachen en ruzie gemaakt
totdat ze werden ingelijfd
bij de legendarische 6 miljoen.
Een getal, waarover na ruim
een halve eeuw nog steeds
wordt geredetwist.
Hun gezichten beginnen te vervagen.
De klank van hun stem is
al bijna ontkleurd. Straks
ben ik er ook niet meer. Dan
zal het zijn alsof wij drieën
nooit hebben bestaan.


Hanny Michaelis, de dichteres die gisteren overleed, schreef dit prachtige gedicht, een gedicht om nooit te vergeten.

Nog eentje om het af te leren

03
10
2006




'Ontvluchting'
Hier, aan dit Valkenburg, ben ik ontvlucht
en droom mij nu in Gordonsbaai terug:
Ik speel met kikkervisjes in een stroom
en kerf er runen in een wilgenboom
Ik ben de hond die langs de stranden draaft
en dom-alleen de avondwind toeblaft
Ik ben de schrokop-zeevogel die daalt
en dode nachten opdist als een maal
De god die jou gebouwd heeft uit de wind
zodat mijn smart volmaaktheid in je vindt:
Mijn lijk ligt uitgespoeld in wier en gras
Op al die plekken waar ik met je was.

Ingrid Jonker in een vertaling van Gerrit Komrij

DIDI 100: JUBILEUMBOEK 'ELEMENTEN'

19
09
2006


Dit keer een bijzondere aflevering van Dichters op Dinsdag ter gelegenheid van de honderdste (en voorlopig laatste) keer. We wilden iets speciaals doen en hebben dat gevonden. We vroegen Catharina 't Hart, die onder haar weblognaam Zomerstorm een trouwe deelnemer is geweest in de periode dat DiDi bestaat, een aantal van haar gedichten uit te zoeken en wij zochten daar foto's bij. Zo ontstond het jubileumboek 'Elementen'. Het is een bijzonder boek dat slechts in een beperkte oplage beschikbaar is. Bestelinformatie en preview kun je hier downloaden.

Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Wil je het feestje van DiDi meevieren plaats dan jouw mooiste gedicht van dit moment ter gelegenheid van ons jubileum. Wij plaatsen er eentje van Catharina 't Hart uit 'Elementen' als voorproefje.

Vandaag zou ik me willen verlieven
In dalen, woorden, bloesem en zeeën

Ik zou me gekoesterd willen weten
Door zonnen, blikken, gelofte en goed

En dan geen sluiers hoeven afnemen
Vandaag zou ik gedragen willen zijn

Maar de momenten zullen rauw en benig zijn
De dagen zullen woelig en druizig komen

Het enige kaartje wat ik kopen kan
Voert dwars door alles heen

DiDi 99: Spiegel/mirror

12
09
2006

Dit keer is 'spiegel' (of 'mirror' voor de Engelstalige inzendingen) het thema van DiDi. Het gedicht 'De schoonmaker van het spiegelpaleis' van Ingmar Heytze vormt de aftrap.
Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Het belangrijkste is dat je jouw keuze op je eigen site of weblog plaatst en het centraal hieronder bij de reacties meldt, zodat ook anderen naar jouw bijdrage kunnen kijken. Je kunt voor dit thema inzenden tot en met volgende week maandag.

De schoonmaker van het spiegelpaleis
De schoonmaker van het spiegelpaleis
weet dingen die je niet kunt weten.
Allereerst de weg naar buiten
maar dat is beroepsgeheim*
wat er ?s avonds op het glas zit
neuzen, vingers, lippenstift*
hoe je dat weer weg moet krijgen
vilten doek en tederheid*
waar de spiegelbeelden blijven.

* deze zinnen staan in spiegelbeeld

DiDi 98: Zomer

05
09
2006

Dit keer is 'zomer' (of 'summer' voor de Engelstalige inzendingen) het thema van DiDi in de hoop dat we nog een paar zomerse dagen in het verschiet hebben de komende periode. Het gedicht Zomer van Johan de Boose leek me zeer geschikt bij dit thema.
Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Het belangrijkste is dat je jouw keuze op je eigen site of weblog plaatst en het centraal hieronder bij de reacties meldt, zodat ook anderen naar jouw bijdrage kunnen kijken. Je kunt voor dit thema inzenden tot en met volgende week maandag.

Zomer
Zij breekt wakker en spoelt aan
Met licht zo licht, zo vol augustus
En de warme, natte geur van pas
Ontwaakte algen in het zand.

Niemand heeft het licht zo licht
Gezien zolang hij dit niet zag,
Want dit zijn alle kleuren die
Het zwart ooit aan kan nemen.

O licht zwart, o rouwrand
Aan de nagels van de tenen van
De nacht, waarop ik loop

Terwijl de dag probeert te vallen
En het valse licht ondraaglijk
Helder in mijn ogen klimt.

DiDi 97: Kant/side

29
08
2006

Dit keer is 'kant' (of 'side' voor de Engelstalige inzendingen) het thema van DiDi en als start heb ik gekozen voor onderstaand gedicht van Arjen Duiker.
Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Het belangrijkste is dat je jouw keuze op je eigen site of weblog plaatst en het centraal hieronder bij de reacties meldt, zodat ook anderen naar jouw bijdrage kunnen kijken. Je kunt voor dit thema inzenden tot en met volgende week maandag.

Aan de ene kant staat het ding.
Aan de andere kant staat het mysterie.
Meer van het ding en het mysterie weet ik niet.

Hoe in naam van wat dan ook,
hoe kan ik er meer van weten!
En dit weten is een klein weten, voeg ik eraan toe,
een klein idee hoogstens, klein
in zijn gevolgen
voor de tijd.

Als aan de ene kant staat het ding
en aan de andere kant het mysterie,
is de wereld duidelijk.

De straat is de straat waar ik vrienden tegenkom,
de bloemen bloeien zoals zij moeten bloeien, met bloesems,
de wind waait wanneer zij wil,
en het gebrek aan meer weten
dan aan de ene kant staat het ding
en aan de andere kant het mysterie
is mij een onuitputtelijke bron van vreugde.