Miwian is vandaag 3 jaar geworden. Dat zullen wij natuurlijk zelf op gepaste wijze vieren. Geen taart helaas, dat ben ik vergeten, maar misschien een toost vanavond op nog vele jaren. Mocht er nog iemand nadenken over een kadootje dan zouden wij blij zijn met nominaties voor de Dutch Bloggies voor Cultuurpodium en Jazzpodium.
Op dit moment hebben de meeste bedrijven en instellingen hun nieuwjaarsreceptie achter de rug. Wij waren gisterenin Club 11 in Amsterdam met wel heel wulps entertainment na het - overigens meer dan uitstekende - buffet. Daarna mochten de werknemers zelf de dansvloer op maar die hielden het een stuk rustiger dan je hierboven op de foto's ziet. Klik voor groter.
Van de week gegeten bij een nieuw Utrechts restaurantje:
Leen. Het grootste gedeelte van de kaart is Aziatisch maar wel uit alle hoeken van dat continent. Idiaanse Saag Paneer en Japanse Sushi naast Vietnamese salades. Het voordeel is dat je er allemaal verschillende hapjes kunt bestellen, net waar je zelf zin in hebt. De Vietnamese tonijnsalade was overheerlijk en ga ik zeker ook thuis een keertje maken (sla, shi-takes, rauwe tonijn, glasnoedels en dressing met vissaus).
Het
restaurant ziet er mooi uit met blauw verlichte bar en een heerlijke loungeruimte maar voor de wat oudere bezoeker is het nagenoeg onmogelijk om het menu te lezen vanwege de kleuren (blauw met zwarte opdruk) en het zeer spaarzame licht. Maar een kniesoor die daarop let gezien lekker eten voor een redelijke prijs.
De spinnen in mijn tuin zijn absoluut niet aan de drugs want ze bouwen een web zoals dat hoort te zijn. Drugs? ja, sinds vanmorgen, toen ik het stukje las op de sit van
Fransico van Jole, weet ik dat een spin die aan de drugs is hele rare dingen gaat doen mijn zijn web. Net eigenlijk als een mens die onder invloed is. Kijk maar eens op
deze plaatjes wat dat met je doet als spin. Nog niet overtuigd van de werking van drugs? Dan moet je even
dit filmpje bekijken.
Ook voor iedereen die hier langkomt de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar maar vooral gezondheid en geluk. Op de foto's zie je fragmenten van het Nieuwjaarsconcert van VARA en het Nederlands Blazers Ensemble dat we bezochten en waarover binnenkort meer te lezen valt op Cultuurpodium.nl.
Oh en ik wil nog even zeggen dat ik het een schande vond dat de mobiele bellers bij KPN urenlang niet konden SMS-en terwijl de Vodafone of Telfortgebruikers (om er maar een paar te noemen) de hele wereld af SMS-ten alsof het niks was. Staat KPN soms voor Knullig Prutswerk op Nieuwjaarsdag?
Heerlijk, er komt weer een nieuwe aflevering Wie is de Mol? Het begint op 4 januari a.s. en het is weer een versie met BN-ers onder leiding van Karel van der Graaf mèt hoed. Ik heb er weer zin in. Jij ook? Meer info op de
site.
Welke sport wordt hier beoefend?
Tips:
? het komt uit Azië
? het is met een bal met gaten erin
? het dateert uit de 15e eeuw
Niet alleen de natuur is van slag met die hoge temperaturen die we nog maar steeds hebben maar ook de mensen zijn de kluts kwijt. Ik kom zoveel mensen tegen die - net als ik - nog helemaal niet toe zijn aan de decembermaand met al zijn feesten en kado's. Het gaat gewoon allemaal veel te snel en voor je het weet is het over een paar weekjes al weer 2007. Heb jij dat ook?
Geef jezelf dan eens een gratis kursus kado bij de Open Universiteit. Vanaf 5 december stelt de OU gratis zelfstudiemateriaal ter beschikking via internet. Er staan nu twee korte cursussen, ?Starten met programmeren. Een introductie in Java? en ?Duurzame ontwikkeling: ver weg of dichtbij?? en ook nog een snelle introductie rechten. In de eerste helft van 2007 zullen één voor één nieuwe compacte cursussen beschikbaar worden gemaakt op de speciale
website.
Het aantal ramen op de wallen moet omlaag van 350 naar 250 stuks. Een behoorlijke reductie die ingegeven is door het vermoeden dat er sprake is van allerlei vormen van criminaliteit. Dat zal wel weer illegale prostitutie ten gevolg hebben vermoed ik.
Altijd als ik de term 'raam' in relatie tot de wallen hoor moet ik weer denken aan een werkster die ik ooit had, lang geleden in Amsterdam. M. was iets jonger dan ik en studeerde Duits. We kenden elkaar van de Hollandsche Manege waar we beiden reden en op een dag hoorde ik haar vertellen dat ze werk zocht om wat bij te verdienen. Schoonmaken.
Lees meer...
De Sint is weer in het land en het collectieve commerciële sprookje is weer in volle gang. Ik vond ergens op het internet vorig jaar de
Sinterklaas Statuten waar je alles kunt lezen over de do's en don'ts van dit feest. Met name de sectie over de geloofwaardigheidscalamiteiten is erg handig om door te nemen als je nog plannen hebt. Zo is daar
- het in het ongerede raken van de baard
- het in het ongerede raken van mijter en haardos
- het neerstorten vanaf het paard
- herkenning van kledingstukken
. Bij al deze calamiteiten staan adviezen voor degenen die er mee te maken krijgen. Errug handig!
En erg leuk is natuurlijk het
Sinterklaasspel waarover ik eerder schreef hier en waarvoor in de reacties nog allerlei suggesties, tips en aanvullingen staan.
Je hoeft niet meer te zagen als je iemand ten val wilt brengen want eten kan ook met deze stoel die helemaal van brood is gemaakt door
Marc van de Sande. Eten is niet meer alleen brandstof voor de mens maar ook voedsel voor de ziel. Wat dacht je bijvoorbeeld van deze
designerkoekjes en deze
foodscapes? Ja je leest het goed: foodscapes. Na de landscapes, de seascapes en de soundscapes hebben we nu ook de foodscapes. En voor wie er dan nog niet genoeg van heeft is er nog
Proef Rotterdam of Amsterdam.
Eet smakeijk!
Gisteren vierden mijn oom en tante hun 50 jarig huwelijksfeest. Op de foto zie je de handen die 50 jaar geleden de bruidstaart sneden het dessertbuffet openen met het aansnijden van de ijstaart.
Het was ontzettend leuk om iedereen weer eens te zien met name de nichten en neven. Grappig is het dat je elkaar in je volwassen leven als het ware moet herontdekken. Je komt elkaar niet vaak meer tegen behalve op begrafenissen en crematies en hebt bijna nooit tijd voor een echt gesprek. Gisteren was een blije gelegenheid met een relaxte sfeer dus tijd om bij te praten. Je weet wel globaal wat dingen van waar iemand mee bezig is of hoe zijn of haar leven loopt maar veel is toch ook nieuw.
Ik heb er van genoten en verheug me nu al op de nichten & nevendag van volgend voorjaar die door mijn zwager gehost zal gaan worden.
Heb jij dit jaar de Stemwijzer gebruikt? Kwam je ook uit bij de Partij voor de Dieren? Ik heb die partij op een bepaald moment maar uitgezet omdat die voor mij geen optie is. Ook zitten er een paar vragen tussen die lastig zijn zoals het weigeren van kinderen op scholen met een bepaalde signatuur. Ik vind dat als je een clubje hebt opgericht vanuit een bepaald profiel dat je mensen die daar niet aan voldoen mag weigeren. Dus mijn antwoord zou zijn JA. Maar ik vind ook dat je onderwijs en religie niet door elkaar heen zou moeten halen dus in 'mijn' samenleving zijn er geen Christelijke of Islamitische scholen meer.
Nou ja, het advies dat de stemwijzer mij gaf klopt wel aardig met het idee dat ik zelf ook al had. Straks dus maar even gauw gaan stemmen.
Het schijnt dat er al enige jaren een verhaal door 's werelds mailboxen gaat over anti-transpiranten uit deodorant waarvan men beweert dat het borstkanker kan veroorzaken. Dat gaat dan met name om het ingrediënt aluminium chloorhydraat waarvan de toxische werking nog zou worden versterkt met het ontharen.
Ik had dit verhaal al eens eerder gehoord maar ben toch even op onderzoek uitgegaan en vond een artikel van KWF kankerbestrijding waarin ze aangeven dat dit bericht onjuist is omdat er geen relatie gevonden is tussen het gebruik van bepaalde deodorant en borstkanker, ook als de oksel onthaard is. Kijk
hier voor meer informatie.
Weet dat het verhaal gaat en neem je eigen beslissing er over. Er zijn per slot van rekening ook deo's zonder dat stofje.
Amanda heeft op school EHBO-les en wij kregen dit weekend een demonstratie reanimeren. Ze moest het spiekbriefje er nog wel even bij nemen af en toe maar de tweede keer ging het eigenlijk van een leien dakje. Maar een geluk dat Hans alleen maar slachtoffer speelde en na de demonstratie kwiek weer op zijn benen stond.
Vroeger als kind gingen wij op 11 november altijd langs de deuren met een lampion om overal in de buurt snoep op te halen. Ook toen had je al de trend dat er mandarijnen uitgedeeld werden. Hoewel wij dol waren op mandarijnen vonden we dat maar niks. Snoep en koek wilden we. Trommels vol haalden we op met - vooruitlopend op Sinterklaas - veel schuim, taaitaai en pepernoten.
Dat was in Noord Holland maar hier in Utrecht doen ze eigenlijk helemaal niet aan Sint Maarten. Gek is dat eigenlijk want in Brabant en Limburg wordt de gewoonte wel in ere gehouden. Zijn er bij jou kinderen aan de deur geweest gisterenavond?
Eerst was iedereen ontroerd en aangedaan over de redding van al die paarden die door het water waren ingesloten. De beelden van die meiden die de redding volbrachten waren overal ter wereld gezien. Later weer liepen allerlei mensen te hoop omdat een aantal van de dieren kennelijk bestemd waren voor de slacht. Ook zijn er nu mensen die de dieren willen opkopen om ze op die manier te redeen.
Laat duidelijk zijn dat ik geen fan ben van dieren slachten. Niet van paarden maar ook niet van andere dieren. Maar dat gebeurt aan de lopende band in de Nederlandse slachthuizen. Of zijn we dat collectief vergeten? Wat is er dan nu zo anders?
Vriend P kocht een nieuw huis en wat voor eentje. Zijn perceel bestaat uit een ruim huis en een stukje veengrond uit een prachtig water waarop speciaal voor de kijkdag een stel zwanen langs kwamen. Later een keertje maakte ik deze foto van de roeiboot die aan zijn tuin afgemeerd lag. Zijn slaapkamer kijkt uit op al die pracht en ik zie mezelf daar al zitten, op bezoek tijdens een zomeravondje met een roseetje aan het water (even wat citronella voor de knutten). Echt fantastisch!
De mijne heet Bram, ik heb wel vaker over hem gesproken. Die van Hans heet Goedele, nou eigenlijk heet ze Lucie maar Hans noemt haar Goedele vanwege haar Vlaamse tongval. Gisteren stond ik met een aantal mensen te praten toen bleek dat velen van ons ook daadwerkelijke gesprekken hebben met onze TomToms. Als Bram me wel eens een verkeerd advies geeft - het irritante 'probeer om te draaien' - dan roep ik op een bepaald moment ook wel eens: "Bram, hou je mond!" Niet dat hij zich er wat van aantrekt maar je wilt toch op een bepaald moment je ongenoegen uiten. Of soms herhaalt Bram tot in den treure zijn advies: ga rechtsaf, tweede afslag, rechtsaf gaan. En dan zeg je op een bepaald moment voordat je er erg in hebt: "ja, ja, ik weet het wel".
Herkenbaar? Of heb jij dat niet?
Ik kan maar geen genoeg krijgen van die leuke amazing circles. Deze drie stuks maakte ik van drie foto's die ik ooit maakte in Utrecht. Mijn vraag is nu wat staat er op alle drie deze foto's voor een voorwerp? Ik ben benieuwd of jullie het raden.
Gisteren bezocht ik met een vriendin in Apeldoorn een natuurbegraafplaats midden in de bossen. Vroeger mochten op die begraafplaats alleen maar hele sobere natuurlijke grafmonumenten gemaakt worden zoals keien waarin naam en data waren uitgebeiteld, zo werd mij verteld. Maar tegenwoordig is er (mede geleid door economische motieven) in die principes een beetje de klad gekomen en zagen we ook tamelijk veel graven met (deels) gepolijste stenen of zelfs 'normale' grafstenen. De meeste graven waren nog wel min of meer 'at random' onder de bomen geplaatst maar hier en daar was toch een plek netjes in een rechthoek aangeharkt en omgeven met een keurige rechte rij keitjes.
Als je in zo'n omgeving rondloopt met die natuurlijke graven dan krijgt de uitspraak 'want stof zijt gij en tot stof zult gij terugkeren' ineens meer betekenis. Ik vond het wel mooi. Dan zie je trouwens ook ineens hoe de snijbloemen die we gewend zijn op onze graven te zetten, detoneren in het bos en de felle kleuren oranje, geel, wit en roze totaal niet passen bij die duizenden kleuren groen en bruin die het bos zelf te bieden heeft.
Prachtig vond ik de graven met de Chinese (?) tekens (met roze bolchrysanten er bij dat was dan weer helemaal niks), een prachtige steen gemaakt in de vorm van een soort bankje en de door de bliksem doorkliefde bomen. Kijk
hier voor de diashow met foto's van al deze graven.
Eerst waren het tig mailtjes per dag waarbij palmen werden aangeboden voor in je kantoortuin en nu word ik dood gegooid met dit soort krukken. Wat een ellende! Zou er iemand zijn die iets koopt van mensen die dit soort methoden gebruiken om hun product aan te prijzen?
Het is toch wonderlijk dat mensen via media zoals YouTube soms dingen vertellen aan de anonieme wereld die ze in al de jaren van hun leven nog niet konden vertellen aan hun dierbaren. Zo zag in afgelopen week
dit filmpje van de weduwe van Martin waarin ze vertelt dat Martin een paar dagen geleden overleden is en wat YouTube voor hem heeft betekent in de laatste fase van zijn leven. Kijk
hier voor meer video's van Martin.
Het is een wonderlijk fenomeen dat volgens mij is begonnen met Peter met zijn - ondertussen immens populaire - stream:
Telling it all. Ik geloof echt dat dit soort media isolement kunnen opheffen voor sommige mensen. Wat denk jij?
Niet alleen mijn neus maar ook de rest van mij is ten prooi gevallen aan de griep (want dat is het toch echt wel geworden). Gisterenochtend werd ik wakker met een dikke keel en krakende stem. In de loop van de dag liep het water steeds veelvuldiger spontaan uit mijn ogen en zag ik er uit alsof ik leed aan intens verdriet. 's Avonds op de bank onder een deken wisselden koude rillingen zich af met warmte aanvallen. Kortom: een echte griep waarbij ook al mijn spieren even lieten weten dat ze er nog waren.
Hans heeft het ook dus lekker vertroeteld worden is er niet bij
Nou maar hopen dat het snel over is.
Boven mijn ogen zit een heel dik pak watten, te veel voor de ruimte die daar is. Totaal onverwacht word ik overvallen door neusbuien zodat ik geen stap zet zonder zakdoekjes om ongelukken te voorkomen. Gelukkig heb ik nog neusspray in huis maar in verband met het weekend zal ik voor alle zekerheid maar even de voorraad zakdoeken en neusspray aanvullen.
Mijn beide ouders zijn al enige tijd overleden. Mijn moeder in 1982 en mijn vader nu al weer bijna 10 jaar geleden. We hebben alle spulletjes van ons ouderlijk huis die we graag wilden bewaren in het 'familiearchief' opgeborgen. Dat is een eikenhouten dekenkist volgepakt met dierbare herinneringen. Alles dat daar niet inpaste hebben we verdeeld of weg gedaan. Maar heel af en toe duikt er toch nog iets op dat we nog niet eerder hadden gevonden. Zo vond mijn zus een tas van mijn vader met de trouwbijbel van mijn ouders er in, allerlei geboortekaartjes en rouwkaarten maar ook een heleboel bonnen uit de oorlog en de periode daarna. Ineens komen al die verhalen weer boven die we daar als kind over hoorden, al was het alleen maar vanwege de geur van die papieren, de geur van vroeger.
Gisteren waren we in de dierentuin. Het was alweer een tijdje terug maar het is altijd weer een leuk uitje. Bovendien heb ik een abo en dan kost het ook nog eens niks. Het was veel warmer dan we van te voren hadden gedacht alleen na anderhalf uur betrok de lucht en begon het te regenen en te onweren. We waren toen net bij de flamingo's en die gaan dus bij de eerste donderklap massaal het water in. Onverstandig zou je zeggen maar opmerkelijk. Na de donderslagen gingen ze er uit en bij een nagekomen klapje hup met z'n allen er weer in. Rare jongens die flamingo's (klik voor groter).
Pesten komt schijnbaar veel voor op school, op het werk en op de sportclubs. Tot mijn verwondering gebeurt het ook in de dierentuin want het is echt niet de eerste keer dat deze struisvogel een veertje plukt uit de kont van haar buurvrouw, dat is wel duidelijk!
Een beetje gek is het wel, zo'n eerste dinsdag zonder DiDi. Honderd keer deden we het en dachten we van te voren na over een thema. Gisteren betrapte ik me er op dat ik dat toch weer deed. Nou ja, ik kan natuurlijk altijd nog gedichten plaatsen zonder de DiDi-aanleiding. Er is zoveel moois op dat gebied!
Mijn auto was opengebroken, ik schreef het een paar dagen geleden al. Gisteren had ik contact met de politie in Utrecht en het bleek dat er in de garage waar het gebeurde wel videobewaking is maar volkomen in adequaat. Er zijn vanaf de kant van de politie al meerdere malen opmerkingen over gemaakt dat het zo niet werkt.
Ik heb bedacht dat ik de garage aansprakelijk ga stellen wegens wanprestatie voor de schade aan mijn auto want het repareren van de deur kost maar liefst 1200 euro! Ze adverteren bij die garage met een bord aan het toegangshek met 'videobewaking' en je hebt er dus niks aan. Zo! Nu eerst even uitzoeken van wie die garage is.
Het was hier even stil op Miwian maar dat kwam omdat het weekend aardig gevuld was met leuke en minder leuke dingen. Laat ik beginnen met de leuke. Zaterdagavond bezochten wij de manifestatie Kunst in Oorlog in de Stadsschouwburg te Utrecht. Dat was erg leuk en inspirerend en zondag ging ik naar een voorstelling in de bossen van Austerlitz waar Gijs Scholten van Aschat gedichten las met prachtige gitaarbegeleiding van Eric Vaarzon Morel. Daar heb ik echt van genoten. Natuurlijk komen er op Cultuurpodium nog artikelen over dit alles maar de grote domper van het weekend kwam zaterdagavond toen we terug in de parkeergarage ontdekten dat mijn auto was open gebroken. Het slot van het rechterportier hing er helemaal uit. Gewoon met bruto kracht er uit gesloopt. En ook wat spullen weg natuurlijk (al had ik gelukkig niet zo heel erg veel interessants in mijn auto liggen). Wat een narigheid en dat voor een relatief kleine buit en notabene IN EEN PARKEERGARAGE. Ik was echt helemaal ontsteld.
Maar goed dat het zondag zo'n heerlijke dag was, kon ik nog even bijkomen van de schrik.
Ik ben druk, druk, druk met van alles en nog wat en mijn hoofd loopt om. Verder word ik achtervolgd door pech zoals mijn accu die precies deze week het moment kiest om de pijp aan Maarten te geven en het batterijtje van mijn alarm die gisterenavond ineens geen krimp meer gaf. En dan kan ik mijn auto niet starten want er zit startblokkering op.
Ik had net een voorstelling gefotografeerd in de rustgevende omgeving die je op de foto ziet (ja ja, mèt een kopje thee en een glaasje wijn voor het publiek er bij) en vervolgens kon ik niet naar huis. De wegenwacht gebeld dus en ik had me al voorbereid op een lange zit toen ik dacht: "Laat ik toch nog eens op het knopje drukken". En ja hoor, hij deed het.
Ik kon nog net met de benzine die er in zat van Den Haag naar huis rijden en daar ilgt gelukkig een reserve afstandsbediening. Maar het waren wel weer een paar baalmomenten. Gelukkig is mijn accu nu goed en doet het alarm het ook weer. Pffft....
Weet jij nog wat het verhaal was achter 't kofschip? Of 't fokschaap, dat mag ook. Ik heb het onlangs aan Amanda uitgelegd en die snapte het meteen terwijl haar Nederlandse leraar het haar niet duidelijk had kunnen maken (wie zei ook al weer dat de kwaliteit van het onderwijs achteruit ging?).
Een kofschip is volgens de grote Van Dale een "zeilschip voor binnen- en kustvaart met ronde voor- en achtersteven, platte bodem, meestal twee masten, zonder zwaarden, veel lijkend op een smak" (klik voor groter). Een schaap behoeft geen toelichting.
Ik ben benieuwd...
Mijn persoonlijke website liep al een tijdje achter. Gisterenavond heb ik maar eens even wat gerenoveerd in het ontwerp dat Hans ondertijd voor mij maakte. In feite is het een totaal nieuw concept geworden aangepast aan de actuele situatie van nu. Kijk maar eens
hier.
Nederland is in Duitsland (of all places) wereldkampioen geworden bij de Wereldruiterspelen voor springruiters. Dat is de eerste keer in de geschiedenis en de Oranje ruiters gingen als een speer. Ik heb op de TV de laatste rit gekeken van het jonge talent Gerco Schröder (bijnaam Ronaldinho) die er een foutloos rondje van maakte terwijl het hele hippisch stadion in Aken (samen met mij achter de TV) de adem inhield. Daarmee was het goud binnen en zowel eeuwige concurrent Duitsland als Amerika verslagen.
Eerder deze week haalde Anky van Grunsven als een gouden medaille binnen bij de individuele dressuur terwijl het team zilver haalde. Het ziet er uit dat wij de beste zijn in de ruitersport op dit moment. Hoezeeeeeee!
Terwijl de openingsshow van de UItmarkt 2006 in volle gang was op de Dam speelde zich bovenin Madame Tussauds ook een aardig tafereel af. De spot die gericht stond op het ronde raam had kennelijk aan het licht gebracht dat de ruit wel eens gelapt mocht worden. Een enthousiaste schoonmaker zag dat en kwam meteen in actie. Zo konden we zien hoe hij de ramen stond te lappen terwijl beneden hem het publiek op de Dam stond te swingen bij de spetterende show op het podium. Meer over de opening op cultuurpodium.nl.
De hele tijd had ik al het idee dat er iets was in het huis. Ik hoorde geluiden die er anders niet waren en er kraakten dingen zonder aanleiding. Ik besteedde er aanvankelijk geen aandacht aan totdat ik 's avonds ineens gepiep hoorde. Dat leek wel een muis! Af en toe verdwaalt er wel eens een veldmuis in mijn huis omdat bij enigszins mooi weer de tuindeuren open staan.
Een uurtje later zat ik op de bank even te zappen en ineens zag ik wie mijn bezoeker was. Hij of zij zat onder de andere bank naar mij te kijken en schrok zich helemaal suf toen ik me bewoog. De volgende dag toch maar even de tuindeuren weer open gezet en sindsdien heb ik niks meer gehoord. Ik denk dat mijn bezoeker weer terug is naar zijn eigen huis.
Vandaag de 25.000 ste Volkskrant en dat wordt gevierd met een prachtig bewaarexemplaar. Ik heb sinds enige tijd door de week de digitale krant was kwam al bladerend vanmorgen tot de conclusie dat ik dit bewaarexemplaar toch wel wilde hebben. Er staan allerlei leuke en interessante dingen in. Gelukkig had AH nog een paar kranten want bij de tijdschriftenhandel en de sigarenboer was de Volkskrant deze dag volkomen uitverkocht.
Er moet meer gewoordvandedag worden. Dat vinden velen waaronder ik.
Mijn woord van de dag is daarom:
Theorette
Gelezen bij vandenb en sommige andere webloggers.
|
|
