Ik heb als professionele coach een heleboel mensen begeleid in het vinden en realiseren van een nieuw carrièreperspectief. De meesten kwamen na kortere of langere tijd goed terecht en hervonden hun kracht en geloof in eigen mogelijkheden.

Toch kom ik ook wel eens mensen tegen die eigenlijk alleen maar willen leunen en helemaal niet zelf willen lopen. Die zeggen wel dat ze ambities hebben maar hebben geen zin om daar moeite voor te doen. Liever leunen ze op anderen, laten die het werk doen en proberen mee te liften op hun succes. Sommige gaan daar wel heel ver in, claimen initiator en intellectueel eigenaar te zijn van andermans (creatieve) ideëen of concepten en schuwen geen middels om zich e.e.a toe te eigenen.

Het vervelende is dat het niet meevalt om iemand die zoiets doet een halt toe te roepen of aan te pakken. Toch leert de tijd dat iemand die van huis uit een loser is uiteindelijk altijd een loser blijft. Net zoals het dubbeltje dat nooit een kwartje zal worden. Dan is toch uiteindelijk alles weer op zijn pootjes terecht gekomen al kan dat soms een tijdje duren.

Overmorgen ben ik jarig (en niet op de datum die ik altijd opgeef als ik mezelf online moet registreren) en word ik ouder dan mijn moeder ooit geweest is. Raar idee, temeer omdat ik nog heel goed het beeld voor ogen kan halen van mijn moeder vlak voordat ze heel plotseling overleed.

Ik maakte voor de SMoederpagina van Mugmetdegoudentand een collage van foto's van haar van vroeger. Ga naar deze pagina en scroll naar beneden naar de ingezonden foto's. Daar vind je haar en haar motto: 'wat sas as dös wat kaans' hetgeen zoveel betekent als 'wat moet je als je doet wat je kunt.'

Ik vier mijn verjaardag niet echt dit jaar. Nou ja, mijn broer, zus, zwager en neven komen, dat natuurlijk wel. En dan heffen we ook nog even het glas op mijn moeder die maar zo kort kon genieten van de tijd waarop ze zich zo had verheugd.

De aquarel bij dit artikeltje werd gemaakt dus mijn zus Wilma Kreunen.

Vandaag kreeg ik bericht dat ik, in een verschil van mening dat al jaren sleept, in het gelijk ben gesteld (en daarom een leuk bedragje tegemoet kan zien). Ik beweerde al jaren dat dit bedrag mij toekwam maar de andere partij was het daar niet mee eens. Meer dan eens was dit issue onderwerp van gesprek en we kwamen er onderling niet uit.

De rechter die ingeschakeld werd heeft nu vonnis gewezen en heeft in mijn voordeel beslist. Ik ben blij! Natuurlijk vanwege het geld dat ik tegemoet kan zien en wat mij ook toekomt maar zeker ook vanwege het principe.

Ik ben niet altijd even enthousiast over het rechtssysteem in Nederland en vind dat sommige rechters zich met een Jantje van Leiden van zaken afmaken. Maar deze rechter heeft zijn werk goed gedaan en - belangrijker nog - zich niet laten afleiden door alle ruis waarmee te tegenpartij kwam.

Soms kun je met een foto door iets vanuit een bepaald perspectief te fotograferen de werkelijkheid veranderen. Voorwerpen zijn dan niet goed herkenbaar meer en het valt niet mee om de afmetingen ervan te duiden als je er geen voorwerpen bij ziet die bekend zijn qua formaat.

Dus, hier de uitdaging: het is geen stopcontact en ook geen toilet maar wat is het wel?

OMT's Groot Appledictee der Nederlandse Taal from One More Thing on Vimeo.