Niet alleen mijn neus maar ook de rest van mij is ten prooi gevallen aan de griep (want dat is het toch echt wel geworden). Gisterenochtend werd ik wakker met een dikke keel en krakende stem. In de loop van de dag liep het water steeds veelvuldiger spontaan uit mijn ogen en zag ik er uit alsof ik leed aan intens verdriet. 's Avonds op de bank onder een deken wisselden koude rillingen zich af met warmte aanvallen. Kortom: een echte griep waarbij ook al mijn spieren even lieten weten dat ze er nog waren.
Hans heeft het ook dus lekker vertroeteld worden is er niet bij
Nou maar hopen dat het snel over is.