laten we eerlijk zijn
als beest zijn we totaal mislukt
ik zie mij daar nog staan
op een savanne zonder uitvlucht
in het volle licht der dieren
een mond vol tanden
heel modern, heel gênant

vandaag
regerend met draadloze hand
in een land gebouwd onder water
met mensenrechten, koffieapparaten
en de natuur in mooie reservaten
voel ik nog steeds diezelfde angst
niets is veranderd
weids en eindeloos gaapt de savanne

welkom in mijn hoofd
het is een doos vol zwarte gaten
alles wat een mens verzint
zuigt zich erin: zeppelins, vakanties
zelfhaat, witte fosfor, dildo’s, anorexia
dubbelvla, dwangneuroses, shalali shalala
of de lol om een gemarteld paard
ook de dingen die niemand wil verzinnen
zitten erin: gewoon, voor de heb
ik draag een hoofd als een handicap
zwellend, kolkend, almaar zwellend
altijd vloed, nooit nog eb

geen vijand bleef er voor mij over
leeuw, griep, pest, slang
zelfs de dood slaapt aan een leiband

maar diep van binnen
in mijn grote grabbelton
daar vond ik er nog één
splinternieuw, zelfverzonnen
scharrelt een vijand
op de bodem van mijn vrije tijd
zinloos in de rondte
ik noem hem: Eeuwigheid

louter de gelegenheid
erover na te denken
volstond om hem te scheppen

gevangen zit ik als een rat
in mijn hobby, dag en nacht
en ik ben bang

ik was van plan een heldenstuk te schrijven
over het belang van kunst
haar grote nut
maar mijn blad zweeg indrukwekkend
en alle muzen weken

de waarheid is
zij heeft geen nut
kunst is maar een bijproduct
zij is niet nodig om te kunnen
eten, neuken, ademen

maar één ding kan ze
zij kan vechten waar ik vlucht
zij kan, met haar ene giftand
zij het voor een kort moment
mij redden van de eeuwigheid
en dit verlammend gat verlammen

bij een vijand zonder handvat
helpt alleen het nutteloze
dan helpt kerven in een bot
stieren schetsen in een grot
dan helpt de nachtwacht
en het zingen bij een dode

uit nutteloze noodzaak
schiep kunst de mens

en als ik verstijf op mijn savanne
van bedreigend vrije tijd
als ik mijzelf vervloek
om dit uitzicht zonder eind
als mijn kop breekt van het licht
dan huil ik niet, dan schreeuw ik niet
ik hang mijzelf niet op
maar pak een pen
en schrijf u dit gedicht

Je kunt het manifest ondertekenen door hier naar de website te gaan.

Ik ben niet de enige die zich - zacht gezegd - verwonderd heeft over de kersttoespraak van Koningin Beatrix die het niet zo op heeft met de wirtuele wereld (nee, dit is geen typfout, dat zegt ze echt!). “Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig 'wij-gevoel' wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot”, zei Beatrix tijdens haar jaarlijkse toespraak op Eerste Kerstdag.

De majesteit weet overduidelijk niet waar ze het over heeft. Zonder de virtuele wereld had ik @sabdesigns, @blommetjemac, @amiek, @berberah, en vele anderen die mij ook IRL zeer dierbaar zijn geworden, nooit ontmoet. Wie helpt ons koningshuis eens naar een 2.0 update want anders zie ik het somber in voor hun toekomst, in een wereld waarin wij allemaal nog wel communiceren maar zij geen aansluiting meer hebben op wat ons allemaal bezig houdt.

Lees ook over dit onderwerp bij Meisje van de Slijterij, Lizzz en Arjan Dasselaar en luister de Kersttoespraak online als je hem gemist hebt.

Het is nominatieweek in Huize Miwian. Aangenaam verrast was ik dat we met CultuurpodiumOnline op de lijst staan van de beste 10 weblogs in de categorie Kunst, cultuur en entertainment voor de Dutch Bloggies 2009. Daarmee hebben we eens te meer bewezen dat wij - ook na de verhuizing naar de nieuwe URL - met ons geweldige redactie een vaste plek hebben veroverd tussen de toonaangevende online media op het gebied van de podiumkunsten. We hopen natuurlijk dat we op 1 december die Dutch Bloggie mee naar huis mogen nemen maar ook als dat niet gebeurt zijn wij helemaal verguld met onze nominatie (op de foto de Dutch Bloggie Awards ontworpen door Luna).

Maar het kon nog niet op. Een dag later werd bekend dat ik samen met vier anderen genomineerd ben voor de Scriptieprijs 2009 die volgende week vrijdag wordt uitgereikt in de RAI tijdens de Nationale Carrièredagen. De Scriptieprijs is een jaarlijks terugkerend initiatief en een deskundige jury, bestaande uit mensen uit de beroepspraktijk, beoordeelt de scripties op hun bruikbaarheid voor het bedrijfsleven. De genomineerde scripties scoorden het hoogst op de punten innovatie, creativiteit, toepasbaarheid, actualiteit en bruikbaarheid door het MKB. Voor de winnaar ligt een bedrag van € 3000 te wachten. Daar heb ik - mocht ik het winnen - al een hele mooie bestemming voor bedacht.

De foto hiernaast (van Orkater Sadists met Dranck) is een beetje obscuur maar bij lange na niet zo obscuur als de Cybermaffia van Stanislav. Stanislav is out to get you!

Het blijkt dat hij alles van je weet, hij kent je blogs, je sociale netwerken en waar je woont. Hij maakt de indruk nergens voor terug te deinzen dus maak dat je wegkomt!

Vanavond was de eerste aflevering van Zomergasten, het programma waarover jaarlijks het meeste meningen ten beste worden gegeven. Dit jaar heb ik Zomergasten meebeleefd via Twitter. Via de hashtag #zg was de discussie over het programma op Twitter te volgen en ik moet je zeggen dat ik een aantal malen hardop heb zitten schateren achter mijn Mac.

Ik was het niet met alle kritiek eens maar de bloemrijke reacties op Twitter voegden absoluut een dimensie toe aan deze aflevering van het roemruchte programma die maar niet echt uit de startblokken wilde komen ondanks prachtige fragmenten, intrigerende gasten en een presentator die het er zeker niet slecht afbracht.

Decor is nieuw en prachtig, camerawerk was niet goed (Rolf was alleen en profiel in beeld) maar de vondst van dit jaar is wat mij betreft de Twomergasten (op Twitter worden alle woorden veranderd door Tw vooraan het woord te zetten) een unieke combinatie die je eens zou moeten proberen. Het commentaar dat langs komt leukt zelfs de saaiste #zg nog op.

Ik heb afgelopen week al eerder een voorbeeld meegemaakt van bureaucratie en regelzucht op Twitter (van iemand die achteraf regels ging verzinnen en toepassen op reeds gemaakte afspraken) maar er zijn nu actueel voorbeelden van dat gedrag door Twitter zelf. 

Blijkbaar is Twitter met een soort grote schoonmaakactie bezig geweest om alle spamaccounts weg te halen en ongerechtigheden te verwijderen. Maar daar bleef het niet bij. Bijna alle twitteraars die ik ken raakten followers kwijt, ikzelf ook 30 terwijl ik zeker weet dat ik geen 30 spamaccounts in mijn followers had. Het blijkt nu dat allerlei accounts op 'suspended' zijn gezet. Zo ook de account van collega HvS (die niks heeft misdaan) en die van blogster Meisje van de Slijterij die notabene dit jaar een Dutch Social Media Star won voor haar online activiteiten. Zij gebruikt sociale netwerken en Twitter ook om haar zakelijke activiteiten te promoten en slaagt daar bijzonder goed is. Zo zijn haar wijndozen en zeeuwierjenever (klik op de foto voor een vergroting van de fles) ondertussen wereldberoemd in Nederland mede dank zijn Twitter. 

Dus denk niet dat je op Twitter (of andere online diensten) zomaar je gang kunt gaan. Ergens zitten mensen die ineens de kraan kunnen dichtdraaien zonder dat jij er wat aan kunt doen en dan ben je al je contacten en gegevens kwijt. Tijd om eens na te denken over backuppen en alternatieven.

Update: @slijterijmeisje heeft haar account ondertussen terug.