Gisteren bezocht ik met een vriendin in Apeldoorn een natuurbegraafplaats midden in de bossen. Vroeger mochten op die begraafplaats alleen maar hele sobere natuurlijke grafmonumenten gemaakt worden zoals keien waarin naam en data waren uitgebeiteld, zo werd mij verteld. Maar tegenwoordig is er (mede geleid door economische motieven) in die principes een beetje de klad gekomen en zagen we ook tamelijk veel graven met (deels) gepolijste stenen of zelfs 'normale' grafstenen. De meeste graven waren nog wel min of meer 'at random' onder de bomen geplaatst maar hier en daar was toch een plek netjes in een rechthoek aangeharkt en omgeven met een keurige rechte rij keitjes.
Als je in zo'n omgeving rondloopt met die natuurlijke graven dan krijgt de uitspraak 'want stof zijt gij en tot stof zult gij terugkeren' ineens meer betekenis. Ik vond het wel mooi. Dan zie je trouwens ook ineens hoe de snijbloemen die we gewend zijn op onze graven te zetten, detoneren in het bos en de felle kleuren oranje, geel, wit en roze totaal niet passen bij die duizenden kleuren groen en bruin die het bos zelf te bieden heeft.
Prachtig vond ik de graven met de Chinese (?) tekens (met roze bolchrysanten er bij dat was dan weer helemaal niks), een prachtige steen gemaakt in de vorm van een soort bankje en de door de bliksem doorkliefde bomen. Kijk hier voor de diashow met foto's van al deze graven.