Ik hoorde van de week iemand vertellen dat de buien die we de laatste weken over ons dak krijgen ondermeer veroorzaakt worden door de extreme hitte die we daarvoor hadden. Tropische moessons dus na een periode van tropische zon. Ik vind het allemaal zorgelijk. We zijn in ons land natuurlijk best wat gewend aan regen en andere neerslag maar zoals nu hadden we het vroeger nooit. Althans ik herinner het me niet. Ons klimaat is dus echt aan het veranderen kennelijk en of we daar zo blij mee moeten zijn is nog maar zeer de vraag.
Op de derde zondag van augustus is het Kastelentocht in Doorn en omgeving maar zelden was het zo nat als deze zondag. Toen we naar de wei bij Kasteel Doorn liepen was het nog droog maar toen de paarden weer moesten vertrekken voor de middagrit was er net een wolkbreuk aan de gang. Op de foto dat moment (klik voor groter). Toen we wegliepen naar de auto hoorden we nog net de speaker omroepen dat het middaggedeelte zou worden afgelast.
De speaker meldde dat het verboden was om paraplu's te gebruiken tijdens de voorstelling van Nabucco en dat plastic regenjasjes te koop waren in de stand van de programmaboekjes. Hij was nog niet uitgesproken of het noodweer barstte los. Een wolkbreuk, zo erg dat op het Grote Kerkhof in Deventer binnen enkele minuten het water enkelhoog stond. De organisatie voelde er kennelijk weinig voor om de honderden mensen geld terug te moeten betalen dus de opera ging door, zij het wat later dan gepland. Maar als je zo nat bent is de lol er snel af dus we hebben gewacht tot het slavenkoor en zijn toen - nat en koud tot op het bod - snel naar huis gegaan.
Een artikel over de voorstelling (voorzover we die zagen) staat ondertussen op Cultuurpodium.nl.
We waren gisteren bij de opera Nabucco Open Air in Deventer op het Grote Kerkhof. Om 8 uur 's avonds - de tijd dat de opera zou beginnen - zag de lucht er zo uit (klik voor groter). De wind stak op, iemand timmerde nog even de haringen van de orkesttent extra vast en er werd aangekondigd dat er iets later begonnen zou worden. Wordt vervolgd...
Net als de twee jaren hiervoor is Hans weer op trektocht door Drente met Amanda en een vriendin. Hoewel het weer niet optimaal is hebben ze het reuze naar hun zin als ik de verhalen mag geloven. Hier schijnt nu het zonnetje en ik ga er maar vanuit dat het vandaag voor hen ook een mooie dag wordt. In ieder geval wordt het - net als de twee andere keren - een memorabele vakantie.
De foto is van twee jaar geleden want ze hebben nu een andere huifkar mee en ook een ander paard.
Ik heb zoals ik al eens eerder schreef tegenwoordig de krant online: de NRC en de Volkskrant. Door de week komt daar de NRC?next bij die ik 's morgens even snel kan doornemen en in het weekend krijg ik dan de zaterdagkranten van NRC en de Volkskrant. De praktijk is echter dat ik die vaak pas op zondag lees omdat de zaterdag toch altijd tamelijk vol zit met boodschappen doen en allelei klusjes die gedaan moeten worden. Ik heb dus eigenlijk twee zondagkranten. En met zulk weer als gisteren is dat natuurlijk heerlijk want dan schijnt het zonnetje en kun je de stapel zaterdagkranten even op je gemak doornemen in de tuin.
Dit weekend was ik bij mijn vriendin en naamgenote die op een boerderij woont in de Achterhoek. Ze heeft drie soorten dieren op haar boerderij: de drie dames Paard, een poes en ontelbaar veel vliegen.
Hierboven kun je kennismaken met de dames Paard, Wian, Donja en Bibi die naar hun stal zijn gegaan omdat er in het zonlicht dat op dat moment in de wei is zo enorm veel vliegen zijn (klik voor groter). En dan heb je natuurlijk alle tijd om even op je gemak te observeren wie daar nu weer door je staldeur naar je staat te gluren.
Overigens moesten twee van de dames (van het Friese ras) nog even aan het werk omdat de buurman hen nog even ingespannen heeft voor de wagen. Gewerkt moet er ook worden immers voor de dagelijkse portie biks.
Als je de foto openklikt dan zie je hier een torso van een man. Hij is piemelloos maar toch is er op de plaats waar je zijn piemel zou verwachten wel iets te zien. Maar wat? Een UFO?
Ik moet bekennen dat ik het pas zag toen ik thuis de foto bekeek en ik dacht meteen dat er vast wel iemand onder de Miwianlezers zou zijn die dit vreemde fenomeen kan verklaren.
Wat kun je je soms vergissen!
Heb je dat ook wel eens gehad dat je helemaal geen twijfels had over iets maar dat zich dan ineens een andere realiteit ontrolt dan dat jij je ooit kon voorstellen?
Eerst denk je dat je het niet goed gehoord of begrepen hebt en kun je het niet geloven. Maar vervolgens moet je stukje bij beetje onder ogen zien dat de realiteit heel anders is dan wat jij zag en dacht.
Het is me één keer eerder gebeurd maar wennen doet het niet.
"Ieder nadeel hep z'n voordeel", zei Cruijff en dat is in dit geval dat er spontaan wat kilootjes zijn verdwenen de afgelopen week. Schrale troost maar toch...
De foto komt uit de voorstelling 'Coriolanus' van De DDDD (zie cultuurpodium.nl en klik voor groter).
Omdat ze vandaag jarig is en helemaal in Italië zit ...
Ik las vanmorgen in de krant dat anti-rook-goeroe Allen Carr aan een ongeneeslijke vorm van longkanker lijdt. En Carr zou Carr niet zijn als hij daar niet een positieve wending aan zou geven. Een extra aanmoediging is het volgens Carr voor al die rokers om er alsnog mee op te houden.
Ik vind het iets ontmoedigends hebben. Als je nu voor de keuze staat om te stoppen en je hoort dit verhaal, dat iemand die 23 jaar geleden is gestopt alsnog longkanker krijgt, wat heeft het dan voor zin om te stoppen?
Ik ben op de milleniumwisseling gestopt en dat bevalt me nog steeds goed. Maar dat had dan ook niks met de heer Carr te maken.
Ik was vanavond aan het vertellen over het Cirque du Soleil en toen hoorde ik mezelf ineens beweren dat 'zelfs de clowns leuk waren'. Op dat moment drong pas tot me door dat ik over het algemeen clowns helemaal NIKS aan vind. Ik vind het nooit leuk genoeg en eigenlijk altijd te lang duren. Terwijl een hele zaal dubbel ligt zit ik op mijn horloge te kijken hoe lang het nog duurt. Het feit dat de clowns in Alegria (klik voor groter) mij konden bekoren en ontroeren zegt iets over de hoge kwaliteit van deze voorstelling. Wat vind jij van clowns?
Niet alleen is er op de dinsdagavond de bloedstollende serie State of Play maar meteen erna is de Engelse miniserie Sensitive Skin te zien op Nederland 3. In de hoofdrollen Joanna Lumley en Denis Lawson en alles waar deze zestigers mee te maken krijgen passeert de revue. Ik had helaas te laat door dat het afgelopen dinsdag al begon maar vanaf komende dinsdag zit ik aan de buis gekluisterd. Hieronder een stuk van het Belgische Radiovisie over de serie.
Lees meer...
Relaties zijn aan het veranderen. Samen in één huis wonen is al weer ouderwets.
Het zou de kwaliteit van een relatie ten goede komen als je bewust afspreekt om tijd met elkaar door te brengen.
Of je nu wel of niet zo'n relatie hebt, het verlangen om je geliefde te zien en tijd met elkaar door te brengen is in iedere relatie een gegeven.
De vraag in dit polletje is:
Wat is de door jou gewenste frequentie om je geliefde te zien?
Misschien ben je er niet zo bewust mee bezig en zie je elkaar regelmatig als vanzelfsprekend. Is die situatie voor jou ideaal? Is het teveel of te weinig?
Volg jouw hart en kies uit onderstaande opties:
Wies doet het in de tuin met een kopje koffie en de NRC?next. Ik doe het ook in de tuin met een sapje en de NRC?next. Hoe ziet jouw ochtendritueel er uit?
Hans is jarig vandaag en net terug uit Gent waar hij het Blue Note Records Festival bijwoonde. We houden het rustig vandaag. Taartjes bij de koffie en een lekker wijntje bij het eten maar verder geen festiviteiten. Een verjaardag 'en petit comité' derhalve maar felicitaties voor de jarige zijn natuurlijk altijd welkom.
Pfffft... Wat is het warm en wat word je moe van die hitte zoveel dagen achter elkaar. Ik heb me er lang tegen verzet maar ga nu vanaf vanmiddag een uur of vier ook over in de ruststand.
Een koel glas rose in de schaduw en vooral weinig beweging.
De vierdaagse van Nijmegen is afgelast omdat er gisteren bij die hitte twee doden vielen en er dertig mensen in het ziekenhuis werden opgenomen. Van de vijf mensen die gereanimeerd moesten worden overleefden twee hun wandeltocht niet. Van de 44.000 mensen die meeliepen werden er 300 onwel of vielen flauw. Is het terecht om vanwege de extreme weersomstandigheden de vierdaagse af te gelasten? Ik las vanmorgen al op sommige weblogs dat het betutteling is. Iedereen moet toch zelf weten of hij dat gaat doen of niet. Of dat we beter andere dingen af kunnen gelasten zoals onze omstreden missie in Afghanistan of de oorlog in het Midden Oosten. En eigenlijk ben ik het daar wel mee eens. Laat mensen hun eigen fysieke grenzen maar bewaken en hou je als overheid bezig met belangrijker keuzeproblemen dan slecht voorbereide wandelaar beschermen tegen een situatie waar ze vrijwillig in participeren. Wat vind jij?
Al dagen hoor ik het geluid van de achtbaan van de kermis die zijn tenten op de weide achter mijn huis heeft opgeslagen. Eerst hoor je dan die tandwielen van de karretjes die omhoog worden getakeld gevolgd door een soort onderaards gerommel van de rollende wagentjes gelardeerd met hoog en hard gegil. Het feit dat de achtbaan niet boven de bomen uitkomt geeft ongeveer aan hoe terecht dat gegil is. Van mij mag de kermis wel weer afgelopen zijn zodat de rust weer terugkeert in mijn achtertuin.
Een jonge festivalbezoeker was zo geïnspireerd door de performance 'gluren bij de buren' die hij net met zijn vader had bezocht dat hij dit fenomeen nu wel eens vaker in de praktijk wilde brengen. Terwijl een voorstelling gaande was in de caravan van de Productiegroep d*Amor had hij ontdekt dat je de achterwand een beetje opzij kon trekken en dat je dan een prachtig uitzicht had op een paar schitterende vrouwenbenen en ...
Ze heet Fulla en gaat netjes gesluierd in een abaya of gekleed in een lange jas met hoofddoek. In de doos zit een roze bidmatje en ze heeft een normaal figuur. Fulla heeft donker haar en bruine ogen en heeft respectabele beroepen zoals dokter of onderwijzers. Haar naam betekent 'anjer' en ze is in het Midden Oosten vele malen populairder dan Barbie, zelfs met een chador of shalwar kameez aan, ooit zou kunnen worden. Wat Barbie blijft toch een blond blauwogig en anorexisch westers vrouwtje dat zich overgeeft aan decadente genoegens (vooral die waar mooie kleren bij horen) en materiële zaken (zoals haar roze cabriolet).
Ik heb werkelijk gesmuld van
dit artikel over romantiek bij muggen in NRC. Het vakblad Current Biology publiceerde resultaten van een onderzoek naar het paringsgedrag van een tropische muggensoort. Waar bij ons het uiterlijk een belangrijk aspect is bij verliefd worden is het bij die muggen het gehoor. Als een mannetje en vrouwtje elkaar ontmoeten dan proberen ze gezoem aan elkaar aan te passen en de click is daar als ze unisono geluid produceren. Twee muggen van dezelfde sexe echter doen dat niet, die kiezen juist een zeer verschillende toonhoogte. Luister naar de geluidsbestanden in het artikel om te horen wat bedoeld wordt. (Het plaatje komt uit hetzelfde artikel.)
Het gaat goed met onze sites Jazzpodium.nl en Cultuurpodium.nl. We staan met beide magazines volop in de belangstelling mede dank zij de zomerfestivals maar ook dank zij het North Sea Jazz Festival dat komend weekend wordt gehouden. In de Volkskrant van vandaag in de kunstbijlage een artikel van Koen Schouten over jazzsites waarin ook Jazzpodium prominent genoemd wordt. Om het artikel echt te lezen moet je zelf de krant even kopen of natuurlijk via de Volkskrant Online tot je nemen.
Heb je wel eens gehoord van het vlindereffect? Dat is een fenomeen dat ontdekt werd door de meteoroloog Edward Norton Lorenz en dat genoemd is naar een metafoor om het te beschrijven: dat de vleugelslag van een vlinder in China wellicht een orkaan in New York kan veroorzaken. Wat Lorentz namelijk ontdekte was dat een minimaal verschil in een bepaalde beginwaarde in een computermodel tot wezenlijk andere uitslagen leidde.
Dat noemt men dan chaos oftewel exponentieel toenemende onzekerheid waarbij elke stap verder in de tijd een steeds grotere onzekerheid in de uitkomsten oplevert met uiteindelijke totale onvoorspelbaarheid als eindstadium. Chaos moet zeker niet verward worden met toeval want toeval is altijd volledig onvoorspelbaar en dat is met chaos niet het geval alleen de onzekerheid in de uitkomsten groeit exponentieel.
Lees meer...
Wij hebben onze vakantie er al weer even opzitten na Terschelling en gaan in ieder geval de komende maanden niet meer weg. Het lijkt me ook totaal niet aantrekkelijk in het hoogseizoen als het overal zo druk is en duur. Misschien nog iets leuks gaan doen in het najaar? Wat gaan jullie doen in de zomer?
De foto maakte ik een aantal jaren geleden op Bali (klik voor vergroting).
Door alle drukte in verband met het Oerolfestival heb ik jullie nog helemaal niet op de hoogte gebracht van mijn 'ongeluk' op de ochtend van vertrek richting Terschelling. We waren de auto aan het inpakken en ik wilde haastig even iets pakken. Dat had ik nou niet moeten doen. In de haast struikelde ik over de stoeprand en landde languit op het trottoir met mijn kop op een volgende stoeprandje dat mijn voortuin begrenst. Als je zoiets wel eens is overkomen dan weet je dat je jezelf op zo'n moment als in een film ziet gaan.
Lees meer...
'Tamme kraai', zeefdruk 45x45 cm,
Wim Zurné 2000 (klik voor groter)
Mijn vriend Duc, die onlangs plotseling overleed, was een dierenliefhebber. Hij hield (van) paarden, grote zwarte Friese paarden waarvan hij er zelf ook drie had om aangespannen mee te rijden. Maar ook van honden hield hij. In feite waren er maar weinig dieren die niet op zijn compassie konden rekenen.
De avond voor zijn dood zag hij ineens op het grasveld bij het huis een kraai spartelen. Na enige strijd liet het beest zich vangen met een schepnet en bleek dat het dier gewond was of in ieder geval zorg nodig had. Hoewel in de Achterhoek, waar Duc woonde, niemand uit zou rukken om het welbevinden van een kraai te gaan behartigen (de ratten onder de vogels, zo vindt men daar), was het voor Duc de normaalste zaak van de wereld om met de kraai naar de dierenarts te gaan. Die wilde de vogel echter niet behandelen en na nog een paar keer nul op het rekest bij anderen had hij uiteindelijk na enkele uren succes bij de vogelopvang waar hij het gewonde beest kon achterlaten om verzorgd te worden.
Lees meer...
Wij wonen in de op één na beste gemeente in Nederland, zo blijkt uit een onderzoek dat ik tegenkwam in Elsevier. Het blad zette 458 gemeenten op een rijtje en Utrechtse Heuvelrug eindigt als tweede na koploper Naarden.
Redenen?
Fraaie oude stads- en dorpskernen, het zorgaanbod, de Stichtse Lustwarande, veel welgestelde inwoners en derhalve weinig hangjongeren en jeugdwerkloosheid, een aangenaam sociaal klimaat en een gezonde lokale economie.
Wat wil een mens nog meer?
Mijn vriend Duc had een respectabele collectie echte goede whiskey's. Hij dronk zelf eigenlijk nooit alcohol maar zijn whiskeycollectie was hem heilig, niemand mocht er aan komen. "Maar", zo zei hij altijd, "als ik dood ben dan zuipen jullie het allemaal maar lekker op!"
Ik was vanavond bij zijn vrouw en mijn vriendin Mieke en wij hebben vanavond de eerste fles van de collectie van Duc ritueel aangebroken en soldaat gemaakt (met een klein beetje hulp van een buurman). Het was een fles Oban, een single malt scotch. Het was een bijzondere whiskey van een hele markante man op een wel heel bijzonder moment.
Ik heb nog nooit een thuiskapper gehad maar ik dacht dat die altijd bij JOU thuis kwam. Tenminste, dat was mijn idee totdat ik vriendin B hoorde over haar thuiskapper. Zij gaat naar de thuiskappers huis om geknipt te worden en dat is een dorp verderop. Meer een soort UIT-kapper dus maar wel voor dezelfde prijs als de THUISkapper geloof ik, alleen dan met meer moeite.
Een man geboren in 1917 verwonderde zich vandaag over het feit dat er geheel elektrisch uit mijn auto een dak te voorschijn kwam dat ik kon gebruiken als het niet zulk mooi weer zou zijn als vandaag.
Een vrouw geboren in 1991 verwonderde zich vandaag over het feit dat een tunnel waar ze in haar leven al heel vaak met de auto doorheen reed ècht onder het water doorgaat en dat er dan niet eens raampjes in zitten.
"De eersten zullen de laatsten" is een bekend gezegde en tevens een de korte samenvatting van de bijbeltekst uit Lucas 13:30:
Er zijn er die achteraan staan en het eerst aan de beurt komen, en er zijn er die vooraan staan en het laatst aan de beurt komen.
Ik vraag me af of dat ook geldt voor de grootsten en de kleinsten. Ik heb namelijk schitterende rode aardbeien in de tuin maar ze zijn met het blote oog nauwelijks waarneembaar. De grootste op de foto is nog geen centimeter in doorsnee. Is er nog hoop of groeien de aardbeien dit jaar alleen voor hele kleine mensjes?
Hoewel de prognose was dat Hans binnen een week na zijn operatie wel weer aardig hersteld zou zijn viel dat toch behoorlijk tegen. De eerste dagen leek het aardig de goede kant op te gaan maar dinsdag had hij ineens weer een slechte dag en ook veel pijn. De hele dag in bed dus weer en gisteren eigenlijk ook. Het leek ons verstandig om toch maar even de chirurg te consulteren over wat nu te doen. Vanmorgen in alle vroegte dus weer naar het ziekenhuis. Tja, daar word je in zoverre niet wijzer dat ze dan zeggen dat er inderdaad mensen zijn die niet binnen een week weer op de been zijn. Dat hadden wij natuurlijk ook al door. Maar goed Hans heeft wel sterkere pijnstillers gekregen en het advies om het nog maar een tijdje rustig aan te doen. Kon nog wel een paar weken duren in het slechtste geval. Gelukkig is het stralend weer en kan Hans zijn herstelwerkzaamheden op het ligbed in de schaduw achterin de tuin voortzetten. Je kunt je het erger voorstellen toch? En als hij wat nodig heeft dan belt hij gewoon even over de huistelefoon.
Het schijnt verschilt uit te maken waar je woont voor je levensverwachting. In Heiloo hebben de mannen de hoogste levensverwachting (ze worden daar gemiddel 79,1 jaar) en in Huizen hebt je als vrouw het langste leven met 84,3 jaar. Ongezond wonen is het in Limburg want in Kerkrade hebben de mannen een levensverwachting van 73 jaar en in Brunssum hebben de vrouwen wel 78,3 jaar. Er is bovendien nog verschil tussen de jaren dat iemand in goede gezondheid kan doorbrengen tussen verschillende regio's. Zo is de 'gezonde levensverwachting' in Limburg maar 55 jaar maar in Zuid Holland loopt dat op tot bijna 67 jaar. En wij maar denken dat wonen in de randstad niet goed zou zijn vanwege de drukte en de stress. HP de Tijd besteedt deze week aandacht aan dit opmerkelijke onderzoek. Ik denk dat ik maar eens gauw polshoogte ga nemen hoe het er voorstaat met de levensverwachting voor vrouwen in ons dorp.
Zondag is zo'n dag dat je eens even de tijd hebt om allerlei zaken te overdenken en eens even een brief te schrijven aan mensen aan wie je nog wat te vertellen hebt.
Pieter Jouke en Edo Schoonbeek leefden zich in in de brief die Rita schrijft aan Ayaan (klik op woord brief). Klik
hier om de brief te lezen en nog meer leuks vind je
daar.
Gezien bij Wies
Hans is gisteren door de Liesbreukstraat geweest in het
Liesbreuk Centrum Nederland dat gehuisvest bleek te zijn in het ziekenhuis hier vlakbij. Het is vergelijkbaar met door de wasstraat gaan met je auto vandaar de naam.
Ze doen het in de Liesbreukstraat met behulp van een endoscopie, of kijkoperatie. Daarvoor worden drie kleine sneetjes aangebracht, waardoor via instrumenten het matje kan worden geplaatst onder de scheur in de buikwand. Voordeel van de endoscopie is dat je minder pijn heb na de operatie, sneller herstelt en minimale littekens overhoudt. Nu, een dagje later is Hans aardig bijgekomen van zijn gang door de Liesbreukstraat. Nog wel wat pijn maar het valt wat dat betreft gelukkig allemaal mee dus over een weekje heeft hij vast en zeker nergens last meer van.
Dit is een beeld waarmee Unicef mensen bewust wil maken van kinderarbeid (klik voor groter). Ik begreep niet meteen wat de boodschap precies was. Begrijp jij het wel?
Gezien bij Mijnkopthee
Ik heb het grootste gedeelte van de uitzending gezien van de Mis(s) verkiezing van onbeperkt Nederland (zoals ze zelf steeds zeiden). Ik ben helemaal geen fan van dit soort programma's maar ik denk toch dat hiermee gehandicapte mensen - vrouwen in dit geval - wel eens wat anders zijn neergezet dan normaal gebruikelijk is. Dat is een goede zaak.
Ik vond het wel mooi wat Govert de Roos zei die van de vrouwen glamourfoto's maakte. Hij had zich van te voren zorgen gemaakt omdat je alleen maar een mooie foto kunt maken van iemand die straalt en gelukkig is en hij had het idee dat dit bij gehandicapte mensen nauwelijks het geval kon zijn. Het tegendeel was waar, zo bleek, en je kon merken dat hij geroerd was door de schoonheid (in alle opzichten) van deze vrouwen.
Het waren inderdaad allemaal stralende vrouwen en mooi ook maar het ging bij deze verkiezing niet in de laatste plaats om de vraag of iemand geschikt zou zijn om de rol van ambassadeur op zich te nemen. Ik denk dat de stralende winnares Roos dat fantastisch kan. Ze is 21 jaar en heeft sinds twee jaar Torticollis Spasmodica. Op de site van het programma zegt ze zelf: "Ik heb me opgegeven voor de Mis(s) Verkiezing omdat het mij ontzettend leuk lijkt en omdat ik graag het nieuwe gezicht van de Nederlandse gehandicapten wil zijn. Bovendien hoop ik op deze manier meer bekendheid te geven aan mijn ziekte."
En die Lucille Werner, Jaap Jongbloed en Balkenende... daar kijk ik gewoon overheen, net als over die halve arm en die rolstoel. Want daar gaat het toch niet om? Die kunnen gewoon volgend jaar vervangen worden.
Pas zag ik er een aankondiging van bij Jensen waar Lucille Werner en Jaap Jongbloed kwamen vertellen over deze Mis(s) 2006 verkiezing. Lucille heeft nog niet zo lang geleden een boek geschreven over haar ervaringen in leven met een handicap.
Vanavond wordt het programma met bovengenoemde presentatoren uitgezonden. De wedstrijd gaat tussen twaalf vrouwen met een handicap die gekozen zijn uit een voorronde. Sommigen hebben een ongeluk of een hersenbloeding gehad maar andere hebben aangeboren handicaps. In de preview waren er wat fragmenten te zien van de voorrondes en daar waren ambitieuze, wel bespraakte en mooie jonge vrouwen te zien die een duidelijk doel voor ogen hadden. En ze doen de verkiezing met alles er op en er aan: ook een bakpakkenronde.
Ik ben benieuwd en ga er wel even naar kijken (Nederland 2 om 20.30 uur). Het is de eerste gehandicapten schoonheidswedstrijd ter wereld. Voor de winnares is er in ieder geval een jaarcontract bij een modellenbureau en een kroontje uit handen van Balkenende. Of je met het laatste nou zo blij moet zijn vraag ik me wel af maar het eerste is een droom van veel jonge vrouwen.
Aflassen
De doelmond is een vijver, de lijnen zijn sloten. Het regent dikke druppels en ik ren van de halte van de sneltram naar de kantine. Alleen ome Co is er. Staand achter de bar drinkt hij een kop koffie en leest een grote, gekleurde krant. 'Afgelast, jongen,' zegt hij terwijl hij zijn krant dichtvouwt. Radio en televisie zegt hij en wijst naar de regen.
'Koffie?' Hij gebaart dat ik moet gaan zitten. 'Gratis.'
Hij schenkt voor me in en ik accepteer. De koffie is slap en warm.
'Gaat lekker, hè.' Hij begint een lang verhaal. Ik versta de woorden: goals, kampioen, Rap en Eusebio. Hij eindigt met een vraag over Eusebio.
'Eusebio? Goed, heel goed,' zeg ik. Het is een naam van vroeger, van radioverslagen en van doelpuntrijke wedstrijden, waar oude mannen in de schaduw van een boom over praten. Nog steeds. Omdat vroeger alles beter was. Eusebio is de Afrikaan die sterker was dan alle Europeanen bij elkaar, beter dan Pélé want die is wel zwart maar kwam niet uit Afrika. Hij is voor oude mannen wat Weah en Eto'o voor ons zijn.
Ik hoef hem niet te verstaan om te weten wat hij zegt; oude mannen zijn overal hetzelfde: 'Eusebio sprong een meter in de lucht als hij schoot. Wat een kracht. Paf! En snel! Snel! Ik weet nog dat Ajax tegen Benfica speelde. Man, man wat een wedstrijd. Eerst hadden ze daar gewonnen met drie-één en toen verloren ze thuis met drie-één. Er was toen een beslissingwedstrijd, dat had je toen nog. En die heeft Ajax toen gewonnen. Die wedstrijd heeft me een jaar van mijn leven gekost. Mijn god, wat een wedstrijd. Het spel ging op en neer.'
Ik drink mijn koffie en denk na over wat ik straks ga doen. Ik wil wachten om te zien of Leolo nog komt. Zou hij nog komen? Hij zal wel weten dat er geen voetbal is. Hij weet dat soort dingen. Nu is mijn strippenkaart nog geldig. Ik kan in de sneltram stappen en naar zijn huis gaan, dan tref ik hem daar. Ik vertel hem dat hij niet hoeft te komen. We kunnen praten over Rap, in alle rust. Ik zeg hem wat me dwarszit, hij luistert en hij lost mijn problemen op. En daarna ga ik naar Aleida om het cadeau te geven.
Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>
|
|
