De piraten uit de circusshow Pirates Pirates! komen voor het grootste deel uit China want maken deel uit van het Chinese Staatscircus dat samen met het Russisch Staatscircus de artiesten leverde voor de show. Wat een prachtige mensen!
Het wordt wel tijd voor een goede wasbeurt want schoon is het niet bepaald...
Toneeldoek bij de voorstelling River & Mountain van De Vogelfabriek op Festival Over 't IJ (klik voor vergroting)
In het openluchttheater van het Amsterdamse Bos wordt deze zomer de Midzomernachtsdroom van Shakespeare gespeeld. Wie nu meteen begint te rillen (want Shakespeare, blah, niks aan) moet echt eens gaan kijken want voor een tientje heb je een avond zeer onderhoudend toneel in een fantastisch decor en met een topcast. De picnicmand en de roséfles (of biertje) mogen mee dus je kunt er echt een feestje van maken. En voor de kou krijg je ook nog een glaasje rum van Theseus of Hippolyta als je geluk hebt. Op de foto het decor en binnenkort meer foto's plus recensie op Cultuurpodium.nl.
Ik heb het natuurlijk over spataderen. Mijn moeder en oma hadden ze en ik hoopte dat die beker aan mij voorbij zou gaan maar het is erfelijk dus nee hoor! Ik ontdekte vanmorgen op mijn been het begin van zo'n 'spider vein' zoals de Engelsen het noemen: een web van blauwe adertjes. Het schijnt dat je het pas een spatader gaat noemen als hij ook verdikt is en dat is nog niet het geval bij mij maar dat is een kwestie van tijd vrees ik. De kleine spataderen die je op het plaatje ziet worden ook wel takkenbosvenen genoemd. Het zou dus kunnen dat ik vandaag of morgen schrijf dat ik takkenbosvenen heb. Dan weet jij vast wat ik bedoel.
Live Earth is nog niet achter de rug of in de krant is te lezen dat Canada aanspraak maakt op delen van het ontdooiende poolgebied. Er komt immers rijkdom vrij: vaarroutes en olie. Canada stuurde extra marineschepen om de aanwezigheid in het gebied te vergroten en geeft blijkt van assertiviteit in het poolgebied. Ik vrees dat de mensheid het nooit zal leren.
De foto hierboven is van de voorstelling Groenland van Vis à Vis die precies gaat over de domheid en arrogantie van de moderne westerse mens.
Ik heb voor het eerst sinds tijdens weer eens een foto ingezonden voor Photo Friday bij het thema Busy. Ik vond deze foto wel geschikt want dat de man in de branding ergens mee bezit is dat kun je wel zien. Alleen is nu nog de vraag wat hij in godsnaam aan het doen is. Zie ook dit artikel en klik de foto voor vergroting.
Gisteren plaatste ik een foto van een vliegtuig op de NDSM-werf maar er is nog meer fraais te bewonderen. Wat dacht je van deze dame, die met haar ronde vormen prachtig contrasteert met de industriële omgeving.
Het Festival over 't IJ is weer begonnen, theater tussen de oude industriële gebouwen en scheepwerven van de NDSM. Naast de theaterliefhebber kan ook de enthousiaste fotograaf er zijn/haar hart ophalen. Hier een plaatje dat ik gisteren schoot.
Het NOS-journaal heeft een leuke aanvulling op het komkommernieuws voor de zomermaanden: de zomercolumns. Vandaag is Margriet Brandsma aan de beurt die weet te vertellen dat je in Duitsland je naam kunt geven aan een hoge- (? 299) of lagedrukgebied (? 199). Je kunt er ook eentje kado doen. Toch een heerlijk idee dat je op een terrasje kunt zitten aan een koel drankje dank zij 'Mieke'? En wat zul je een hekel krijgen aan 'Lukas', de nietsontziende storm die een spoor van vernielingen achterliet. We zitten nu opgescheept met 'Wilfried' en het wachten is nu aldus Margriet Brandsma op 'Yvon', het eerstvolgende hogedrukgebied.
Deze en andere zomercolumns kun je hier bekijken.
Woensdagavond begon een leuk nieuw programma van omroep MAX: Sterren op het doek gepresenteerd door Hanneke Groenteman. De eerste die zich door drie schilders mocht laten portretteren was presentator en producent Albert Verlinde. In de komende weken komen nog Marco Borsato, Angela Groothuizen, Frits Bolkestein, Ernst Daniël Smid, Monique van de Ven, Najib Amhali en Loretta Schrijver aan bod.
Terwijl de ster wordt geschilderd wordt er gepraat en komen onderwerpen voorbij die normaal wellicht in een interview niet naar voren komen. Aan het eind van het programma mag de hoofdpersoon één schilderij kiezen om mee naar huis te nemen. De overige twee worden geveild voor een goed doel naar keuze van de geportretterde ster.
MAX zou MAX niet zijn als er niet meteen ook een schilderkursus aan gekoppeld zou worden dus wil je nog portretschilderen leren dan is dat nu een uitgelezen kans. Zie ook hier op de site van omroep MAX.
In de krant las ik dat er in Japan paniek is uitgebroken omdat als gevolg van overbevissing de topkwaliteit tonijn niet langer in Japan terecht komt. De vis wordt duur en schaars en overal ter wereld aast men op het heerlijke tonijnvlees. Rampzalig voor de sushi business die om zal moeten kijken naar manieren om aan productvernieuwing te doen. Misschien eten we binnenkort wel sushi met struisvogelvlees of een plakje hertenbiefstuk op onze sushi.
De vilten sushi van het plaatje vond ik op internet en zijn gemaakt door Poyoyon.
Musea verkopen voorwerpen uit hun depots omdat die niet meer passen in de collecties. Allerlei voorwerpen van het Instituut Collectie Nederland (waar BKR-werk ligt opgeslagen), Centraal Museum, Museum voor Communicatie, MuseumgoudA, Industrion en de Lakenhal hebben fors opgeruimd en bieden overtollige voorwerpen aan via eBay.
Wekelijks worden er nieuwe voorwerpen aangeboden op deze site en iedere zondag vanaf 21.00 uur wordt het aanbod vernieuwd. Wat dacht je bijvoorbeeld van deze avondjurk (klik klik) met een hoogste bod op dit moment van 22 euro? Daar kun je bij H&M toch niet voor terecht!
Ja, we zijn weer naar Oerol geweest en ik ben nog bezig met de laatste artikelen daarvan die je hier verzameld kunt zien. Het was weer een mooi festival met vele hoogtepunten maar vooral met heel erg veel jong talent. En dat belooft veel voor de toekomst.
Miwian is even een ondergeschoven kindje geweest maar ik ga die draad ook weer oppakken. In de zon zitten zit er op dit moment toch niet in
Op de foto zie je een tafereel zoals je dat alleen op Oerol kunt zien: een scène die gespeeld wordt aan de vloedlijn tegen een prachtige avondlucht. De voorstelling heet Beachcomber (strandjutter) en werd gespeeld door het Schotse Boilerhouse en de Nederlandse Waterlanders.
We waren op Oerol toen zowel Hans als ik een mailtje in onze mailbox vonden van het NOS journaal of ze bovenstaande foto van Piet Reckman mochten gebruiken voor de journaals. Ik schrok, dat betekent meestal niet veel goeds. Toen ik de redactie belde bleek mijn vrees gegrond: mijn oude vriend Piet was overleden.
Er is zoveel over Piet te vertellen dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Bijvoorbeeld dat hij altijd op de Koninginnedagmarkt stond in Driebergen met plantjes uit zijn tuin, snuisterijen van zolder of zijn nieuwste boek. Piet was een hartstochtelijk tuinier en een bevlogen activist. Veel mensen zullen zijn naam kennen van het kabinet Den Uyl dat (mede) dank zij hem niet doorging maar er zijn ook heel wat mensen die Piet kennen van zijn werk op De Horst, in Zuid-Amerika, in de Pleingroep, op Dennendal, in de Mondiaal Sociale Beweging of van zijn vele boeken. Gelukkig heeft hij ons veel nagelaten van zijn denkbeelden en zijn verhalen die nog altijd heel actueel zijn.
Ik weet zeker, als er een hemel is dan zit Piet daar en is hij al weer druk bezig om eventuele misstanden aan de kaak te stellen als die er zijn. Of hij is lekker bezig in de prachtige tuin die ze daar ongetwijfeld dan hebben. Dag lieve Piet, ik zal je nooit vergeten!
Mieke | Zaterdag 23 Juni 2007 - 6:06 pm |
¶ |
IM
| Vier reacties
Ik heb hier enige tijd geleden een oproep gedaan om te duimen voor Bart die examen moest doen. Ik duimde mijn duimen blauw zelfs tot vandaag. Ik liet zelfs een brief aan hem schrijven door een dichter in Le Souk de La Parole op Festival aan de Werf om hem sterkte en succes te wensen. Maar mijn bijdrage is nog maar klein vergeleken met die van Bart's ouders en broer die op dagelijkse basis de ondersteuning en verzorging voor hun rekening namen. En Bart zelf heeft natuurlijk het meeste gedaan om zijn VWO examen te halen.
Bart en zijn gezinsleden sprongen minstens vier gaten in de lucht toen hij hoorde dat hij geslaagd was. En ik sprong aan de andere kant van de telefoon ook op van blijdschap. Eén minpuntje: ze hebben geen vlaggestok om zijn rugzak aan op te hangen samen met de vlag dus daarom maar dit plaatje dat ik op het internet vond (klik voor vergroting).
Proficiat Bart, fantastisch gedaan!
Met mijn moeder die las
en breide tegelijk
en mijn vader die zes uur
per dag piano speelde
heb ik jarenlang gepraat,
gelachen en ruzie gemaakt
totdat ze werden ingelijfd
bij de legendarische 6 miljoen.
Een getal, waarover na ruim
een halve eeuw nog steeds
wordt geredetwist.
Hun gezichten beginnen te vervagen.
De klank van hun stem is
al bijna ontkleurd. Straks
ben ik er ook niet meer. Dan
zal het zijn alsof wij drieën
nooit hebben bestaan.
Hanny Michaelis, de dichteres die gisteren overleed, schreef dit prachtige gedicht, een gedicht om nooit te vergeten.
Lang geleden schreef ik al eens over mijn PAM. In het kader van goede voornemens zocht ik hem al een tijdje en toen hij tevoorschijn kwam bleek de batterij leeg. Een nieuwe batterij liet een half functioneren display zien dat hoe ik het ook probeerde niet meer dan de helft wilde laten zien van de score die ik behaalde aan 'bewegingspunten'. Een mailtje aan PAM gestuurd dus die meteen aanboden er even naar te kijken. Ik was blij!
Nog blijer was ik toen ik een mailtje kreeg dat mijn oude beestje helaas onherstelbaar was maar dat mij kosteloos een andere zou worden toegezonden van de laatste serie. Wat een service! Je krijgt tegenwoordig van die stappentellers kado bij boeken en gezonde producten maar het is dus zeer de moeite waard om voor een kwaliteitsproduct te gaan. Het kost wat meer dan dan heb je ook wat, zelfs als hij stuk gaat.
Helemaal tevreden dus, alhoewel... ze zouden nog een programma uit moeten brengen waardoor je met de Mac de internetcoach kunt gebruiken want dat ontbreekt nu nog! Wil je meer weten of ook een PAM bestellen, kijk dan hier.
Het bliksemde er lustig op los gisterenavond en de tuin was daardoor heel apart verlicht. Normaal gesproken zie ik alleen in de verte een paar lichtjes maar nu lichtte de loungetent blauwwit op in de bliksem en dat is wel een apart effect in de foto. Klik voor groter.
The Zimmers zijn genoemd naar het Engels woord voor looprekje en je zou deze popgroep ook wel kunnen aanduiden met 'rollatorband'. Maar ze swingen als een gek vind ik en dan bedoel ik niet alleen hun sound. Die is absoluut goed. Vergelijk hun versie (linkerfilmpje) en die van de oorspronkelijke vertolkers The Who (rechts).
Als ik een volgende hypotheek moet afsluiten weet ik nu al bij wie ik dat ga doen: bij Wereldhypotheek. Dat is een bedrijf dat voor iedere hypotheek die wordt afgesloten een huis bouwt in de derde wereld. Het bouwen begint in Bangladesh maar later zal dat ook gebeuren in Zuid-Afrika en Colombia.
Brein achter dit concept in Gerald Holtvlüwer die vanwege de verkoop van zijn aandelen in de Nederlandse Inkoopcombinatie Assurantie-intermediairs (NIA) niet meer hoeft te werken om lekker te kunnen leven. Hij haalt dan ook geen salaris uit zijn werk voor Wereldhypotheek maar de provisie die het bedrijf krijgt van de financiers gaat allemaal naar de huizen. Wat een geweldig concept!
Wie gisteren naar de Grote Donorshow heeft gekeken weet wat ik bedoel met de titel van dit stukje. Wat zoveel stof deed opwaaien in binnen- en buitenland, het land in tweeën spleet tussen voor- en tegenstanders, bleek gisteren aan het eind van het programma een enorme mediastunt. Bart zou trots zijn! Want de grap aan het eind van het programma kwam ook voor mij nog als een grote verrassing.
Er was helemaal geen nier weg te geven en donor Lisa was een actrice, gezond van lijf en leden. Alleen de nierpatiënten waren zo echt als het maar kan. En het feit dat er te weinig donoren zijn ook!
Bart de Graaff zou genoten hebben van de commotie die zijn omroep BNN in binnen- en buitenland veroorzaakt naar aanleiding van De Grote Donorshow die de omroep a.s. vrijdag uitzendt. Hij is er helaas niet meer bij en stond zelf 13 jaar op de wachtlijst voor een tweede donornier. Een indrukwekkend en geniaal plan van BNN vind ik om op deze wijze aandacht te vragen voor het probleem dat er onvoldoende donororganen beschikbaar zijn. Geniaal omdat ze op die manier tegelijkertijd ook hun oprichter herdenken die overleed aan zijn nierziekte. Smakeloos, een macaber spelletje en onethisch roepen de media en de politici in binnen- en buitenland. BNN vindt dat zelf ook alleen - zo stelt BNN voorzitter Laurend Drillich - de werkelijkheid is nog smakelozer! Je zal maar in die situatie zijn dat je een donororgaan nodig hebt terwijl het aanbod aan donoren afneemt en de wachtlijsten groeien. Er wachten op dit moment ruim duizend mensen in ons land op een geschikte donornier.
Een jongetje dat nauwelijks kan lopen in een zwart maatpak, kinderen voor de PA-boxen op het podium en overal op het terrein kinderen die gewoon lekker aan het spelen zijn, alleen of met elkaar. Of ze waren te vinden rond de woonwagen van verhalenverteller Gadjo Joe achterin de Interpolistuin waar gisteren het 11e Gipsyfestival plaatsvond.
Gisteren was ik in de Junushof te Wageningen waar de oudste musicalvereniging van Nederland - Sempre Sereno - haar 50 jarig bestaan vierde met een serie voorstellingen van Tommy, de musical. Medeblogster Amiek speelt basgitaar in het orkest en via haar kwamen we een aantal raken in aanraking met deze club enthousiaste mensen. Op de foto hierboven een toepasselijke foto maar op Cultuurpodium.nl verschijnt binnenkort nog een artikel. Normaal schrijven we daar niet over amateurgezelschappen maar in dit geval wilden we toch een uitzondering maken.
Het lijkt een spiegel maar het is een spiegelende ruit waardoor je wel van binnen naar buiten kunt kijken maar niet andersom. Bij deze box op het Janskerkhof in Utrecht wordt een aantal keren de voorstelling Gerucht gespeeld. Maar het is ook prachtig om de stad zo weerspiegeld te zien. Kijk hier voor meer foto's.
Op de honderdste verjaardag van Hergé, hun bedenker, kwamen jonge verslaggever Kuifje, zijn trouwe metgezel Bobbie en al hun andere stripgenoten in Rotterdam tot leven. Gisteren ging daar namelijk in het Nieuwe Luxortheater de musical Kuifje, de Zonnetempel in première.
Als een ervaren acteur poseert Bobbie voor de camera's en kijkt recht in de lens terwijl Kuifje zelf even afgeleid is door een vraag van een verslaggever. Op de achtergrond zien we Bianca Castafiore met Professor Zonnebloem. Binnenkort op cultuurpodium.nl meer over deze musical (klik voor vergroting).
Ontelbaar veel kabouters all over the place te beginnen in Utrecht, dat moet zo ongeveer de droom zijn van degene die het gestilleerde kaboutertje overal in Utrecht achterlaat. Ik had hem nog nooit gezien, althans dat dacht ik, maar toen het ventje mij werd voorgetekend door C. herkende ik het beeld wel. C. heeft zich er de laatste tijd een beetje in verdiept en is op kabouterjacht gegaan. Het resultaat van zijn werk is te zien op deze weblog die hij sinds deze week onderhoudt. Ik weet zeker dat hij graag wil weten waar nog meer de Utrechtse kabouter zijn sporen heeft achtergelaten dus als je een locatie of een foto MET locatie voor hem hebt dan is hij vast blij als je hem een mailtje stuurt.
Als je een heel klein autootje hebt, dan heb je daarvoor ook maar een heel klein parkeerplaatsje nodig. En als je dat op straat niet hebt (omdat het daar niet mag) kun je altijd nog in je minuscule voortuintje terecht. Nou ja, tuintje? Een strookje stoep van zo'n twee meter breed al zit er zo te zien aardig wat gras tussen de tegels.
Gisteren twee prachtige voorstellingen gezien: Ex Nihilo met Trajets de vie, trajets de ville en Vielfalt van Jakop Ahlbom. De eerste (dans)voorstelling is al weer verder gereisd maar de tweede is nog te zien tijdens Festival aan de Werf in Utrecht en daarna in verschillende theaters. Kijk binnenkort op Cultuurpodium.nl voor meer info en beeld over deze voorstellingen.
De eindexamens zijn vandaag begonnen en ik heb duimdienst want ook mijn oudste neef Bart die VWO-examen doet. Vanmorgen moet hij Nederlands doen (mèt woordenboek) en vanmiddag wiskunde. Geen vakken die al te grote problemen op zullen leveren in zijn geval.
Ik heb er alle vertrouwen in dat hij het gaat halen maar duim gewoon voor alle zekerheid. Alle kleine beetjes helpen, toch? Dus als je even niks te doen hebt en je kent niemand die examen aan het doen is, duim dan ook maar even voor Bart vandaag. Alvast bedankt!
Dit is één van de bloemen uit het boeket dat Hans kreeg van Amanda en mij omdat hij voor ons de Buma Cultuur Media Award gewonnen had. Jammer genoeg koos de jury één van de andere genomineerden: recensente Amanda Kuyper van het NRC.
De bloemen zijn speciaal behandeld volgens een geheim procedé dat zeer arbeidsintensief is en dit prachtige resultaat geeft. Het schijnt ook op de televisie te zijn geweest maar ik kan er op het internet tot nu toe niks over vinden.
Via Kaat hoorde ik over de ontlurkingsweek. Zij kwam er achter via Zezunja die één van de initiatiefnemers is.
Bedoeling van de ontlurkingsweek is om alle stille meelezers uit hun schulp te lokken en te verleiden zich bekend te maken door een reactie achter te laten op deze (of andere) weblog.
Als u niet weet of u een lurker bent dan is er eenvoudige test om na te gaan of u tot de doelgroep van de ontlurkingsweek behoort.
Als u (het grootste deel van) de onderstaande vragen met JA moet beantwoorden dan is de kans groot dat u een lurker bent.
Volgens mij een gat in de markt en het einde van Sonja Bakker. Er is een nieuw gebakje ontwikkeld dat 77 kcal bevat en is gemaakt op basis van vers fruit. Bij de ontwikkeling is rekening gehouden met mensen die lijnen of op bewuste voeding letten en met zo'n taartje krijg je dezelfde voedingstoffen en calorieën binnen als bij het eten van één van je twee dagelijkse stukjes fruit. Het plaatje ziet er in ieder geval goed uit.
Althans dat is wat de makers beweren. Kijk op de website voor meer informatie.
De eersten die mij feliciteerden op mijn verjaardag waren de journalisten met wie ik in Keulen was om de voorstelling Afrika! Afrika! te gaan bekijken die in oktober naar Nederland komt. Het bleek dat er ook de dag voor mij en de dag daar weer voor iemand jarig was uit het gezelschap dus vandaar dat we met z'n drieëen werden toegezongen. Ook was er voor ons allemaal een klein kadootje.
Ik had mijn bewondering laten horen voor de schitterende kroonluchters in de tent van Afrika! Afrika! dus ik kreeg een iets kleiner hangend Afrikaans attribuut. Hij hangt voor mijn raam en is te zien op de foto (klik voor vergroting). Daarna dronken we nog een glaasje en werd het half vier voordat ik in mijn bed lag. En op mijn leeftijd moet je dat toch niet meer al te vaak doen geloof ik
Het NBE heeft soms een hele frisse aanpak om aandacht te vragen voor hun projecten. Zo stuurden ze Mozart op pad door Amsterdam om aandacht te vragen voor de Gran Partita waarmee ze genomineerd zijn voor de Edison publieksprijs. In het filmpje zie je hem aan het 'werk' in de PC Hooftstraat.
Nog tot 11 mei a.s. kun je hier stemmen en de muziek is natuurlijk prachtig maar ook de frisse aanpak verdient beslist een stem!
Ik begon in 2004 ooit met Miwian.nl en de naam vindt zijn oorsprong in mijn persoonlijke historie. Sinds ik begon met bloggen heb ik er heel wat activiteiten bij gekregen zoals het online magazine CultuurpodiumOnline waarvan ik eindredacteur en uitgever ben. In het dagelijks leven ben ik jurist en werkzaam als consultant en interim manager. Over al mijn activiteiten is meer te lezen op MiekeKreunen.nl.
