IJsbloemen
Goed nieuws! Niet alleen logt Downer weer maar ook Dingen op Donderdag is terug! Daarom van ons deze week een winterse DoD-bijdrage (de eer is aan mij deze keer hoeweel Hans ook stond te popelen).
Mijn winterse herinneringen zijn vooral van toen ik klein was. Hoe ik schaatsten leerde op van die friese doorlopers achter een stoeltje op de ijsbaan voor ons huis. De zegen van de kunstschaats die tenminste niet om de haverklap log ging en waarbij je niet met bevoren vingers alles opnieuw hoefde te strikken. Maar ook de ijsbloemen die er in de winter iedere keer waren op de ruit. Er was toen nog geen centrale verwarming, alleen een kolenkachel in de huiskamer, de keuken en de nette kamer. Boven was het dus koud en als je dan 's morgens wakker werd stonden de meest prachtige ijsbloemen in de ruit gevroren en kon je niet meer naar buiten kijken. Dan was het ook heel leuk om te kijken hoe snel je een 'gat' in die ijslaag kon 'ademen' zodat je kon zien of er sneeuw was.
Je ziet ze niet veel meer, die ijsbloemen. Dat komt door de centrale verwarming die ons huis tegenwoordig van boven tot onder op een aangename temperatuur houdt. Maar van de week zag ik ze weer... op mijn auto. Die had een kleine 10 dagen in de kou op het parkeerterrein van het hotel in Nunspeet gestaan en in die tijd de meest prachtige bloemen geproduceerd op kofferbak en ruit. De zon scheen fel toen ik naar buiten ging om even iets in de auto te leggen en bovenstaande foto maakte. De bloemen waren toen al bijna weg maar als je goed kijkt kun je ze nog een klein beetje zien (klik op de foto voor vergroting).


Inderdaad prachtig die ijsbloemen op de ruiten, hoewel ik toen we geen cv hadden nog erg klein was, kan ik me er toch nog wat van herinneren.