Geen idee wat ze fout deed
Gisterenavond in Nova een interview met Lynndie England, de reserviste uit Virginia die samen met haar minnaar Charles Graner (onlangs veroordeeld tot 10 jaar) beschuldigd wordt van het martelen van Irakese gevangenen in de Abu Ghraib Gevangenis.
Het wonderlijke aan de situatie is dat Lynndie England zich van geen kwaad bewust is, nog altijd niet. Ze heeft gedacht en denkt nog steeds dat het OK was om te voldoen aan de orders en verzoeken om te poseren met gevangenen in mensonterende en beschamende posities (kijk hier voor de foto's waar het over gaat). En lachen? Dat deed ze omdat haar dat werd gevraagd, zo zegt ze in het interview.
Ongeschoolde zeventien jarige reserviste, toen ze uitgezonden werd naar Irak, en nu moeder van het zoontje dat ze kreeg samen met de man op wie ze stapelverliefd was en voor wie ze veel van die dingen deed: Charles Graner. We zien haar in camouflagekleding en kistjes aan de op schoot in slaap wiegen in een schommelstoel, in een wonderlijke combi van agressie en truttigheid. Huilen doet ze nooit zegt ze. Ze is iemand die niet graag haar emoties in het openbaar laat zien.
Een veroordeling zit er dik in voor haar als ze over een paar maanden voor de rechter moet komen. En, zoals de op non-actief gestelde generaal Karpinsky zegt, daar mag het niet bij blijven, bij de veroordeling van een paar criminele reservisten en een op non-actief gestelde vrouwelijke generaal. En dat denk ik ook. Het zal een kwestie van tijd zijn voordat helemaal duidelijk zal worden hoe het precies in elkaar zit. Ook daar zitten weer belangen en veel geld tussen (wie Fahrenheit 911 zag weet wat bedoeld wordt). En macht. Zoveel macht dat de Geneefse Conventie niet van toepassing is verklaard op gevangenen in Irak en Afganistan. Tja, als je Bush heet dan kun je dat immers allemaal ongestraft doen. Of niet?
Ja dat zeiden ze in de tweede wereldoorlog ook, dat het een opdracht was. Ik had gehoopt dat de mensheid daar van geleerd had, helaas blijkt dat niet zo te zijn.