Afgelopen zondag in Buitenhof werd er gesproken over de wenselijkheid van een canon. Nee, niet het meerstemmige liedje maar een canon in de zin van een soort samenvatting van de belangrijkste elementen van de Nederlandse cultuur. De Onderwijsraad is er een groot voorstander van omdat een dergelijke canon mensen in staat stelt het verhaal van Nederland te begrijpen. Dat geldt voor mensen die vanuit het buitenland komen maar ook voor leerlingen op scholen in Nederland. Het gaat vooralsnog om historische en culturele hoofdzaken maar op termijn zouden daar ook anderen elementen bij kunnen komen zoals bijvoorbeeld de taal, maatschappijleer, kunst, techniek en geografie. Ook vindt de Onderwijsraad dat Nederland meer inspanning moet verrichten om internationale afspraken ten aanzien van de kenniseconomie waar te maken. En tot slot gaat het - als het goed is - de verloedering van het onderwijs tegen omdat het daarin een soort minimumgrens (bodemkennis) aangeeft. Een van de deelnemers aan de discussie in Buitenhof gaf een voorbeeld van die verloedering over de exameneisen voor het vak Engels. Daarin staat dat leerlingen drie (nog maar drie!) boeken moeten lezen waarvan de teksten binnen het bereik van de kandidaten liggen, hetgeen niet wil zeggen dat alleen jeugdliteratuur in aanmerking komt. In die eis zit een overtuiging dat jongeren van zo'n 17 jaar niets anders lezen dan jeugdliteratuur. Zo wordt dan glashelder welk niveau wordt verwacht en verondersteld. Veel deskundigen vinden dit een buitengewone zorgwekkende zaak en verwachten dat zo'n canon daar iets aan zou kunnen verbeteren. Meer informatie over canonvorming vind je hier. Wat denk jij?

1. 
   
   
2. 
   
   
3. 
   
   
4.