Had ik ook, op m’n 18e dan, niet echt een pretje. Ook algehele verdoving, zo ook bij mijn laatste operatie in mijn buik. Toch had ik bij ooit bij de kaakchirurg een best ingrijpende operatie en dat doe je dan toch gewoon onder plaatselijke verdoving, das toch vlakbij je keel, maar voelt toch anders blijkbaar.

Misschien moet ik er wel bij vermelden dat ik erg heftig reageer op narcose dus dat speelt ook mee bij de keuze.

Waar mezelf bij mij zit? ik denk overal, al zou ik voet of hand wel aandurven…

@ Downer: tja, dat ik gek he dat je bij de tandarts of de kaakschirurg toch liever plaatselijke verdoving hebt. Is blijkbaar idd anders. Hoe verder aan de uiteinden hoe minder bedreigend het kennenlijk is.

Geen idee, nooit geopereerd. Als het kan plaatselijk, geeft het idee van controlle. En ik wil kijken, ik wil nu eenmaal graag weten hoe iets werkt.

Ik hoef niet zo nodig bij bewustzijn te zijn als ze aan me aan hets snijden zijn. Als het fout gaat ga ik liever in ruste dood…

Ik heb echt een trauma opgelopen aan een plaatselijke verdoving. Nooit meer dus.

Trouwens, ik zou zelfs nog een algehele verdoving bij de tandarts willen als het aan mij ligt.

Ik heb alle keren niet zelf kunnen kiezen, algeheel of plaatselijk. Het maakt me alleen wat uit als het gyneacologische ingrepen zijn dan graag algehele narcose en dat heeft alles met schaamte te maken.