Wilde Rose
Mijn bijdrage voor deze DiDi is een oud volksliedje dat gezongen wordt door Angelika Kirschschlager en Barbara Bonney. Ik kocht nadat ik van hen Abschiedslied der Zugv�¶gel gehoord had hun CD First Encouter waar Wilde Rose ook op staat. De MP3 van dit lied kun je hier beluisteren.
fr�¼h an dern Wiesenrain
m�¤ht auf der blanken Au
schmerzte sie der kalte Tau.
Ging dann an den Rain entlang
schluchzte und weinte bang.
Fand einen Dornenstrauch
fand eine Rose auch.
"Liebliches R�¶selein,
sollst mir gepfl�¼ckt nun sein"
Wer mich im Winter bricht
sieht meine Sch�¶nheit nicht
doch wenn der Sommer gl�¼ht
bin ich schon halb verbl�¼ht.
Den, der im Lenz mich pfl�¼ckt
immer mein Glanz begl�¼ckt
immer, ja immer mein Glanz begl�¼ckt.


Inderdaad weer eens wat anders! Bedankt voor je bijdrage Mieke.