Schuld en schade
Pas liepen we na een concert terug naar onze auto op het parkeerterrein en zagen toen net iemand met redelijk grote vaart achteruit rijden. Hij koerste recht op een Mini af die op een voor hem ongelukkig plek achter zijn auto stond. Ik riep nog STOP! maar de bestuurder hoorde mij niet en knalde met zijn achterbumper tegen de voorkant van de Mini. De man stapte uit, keek even vluchtig en wilde toen eigenlijk weer instappen en wegrijden. Maar wij waren ondertussen ook gaan kijken naar de schade en hoewel de Mini ogenschijnlijk niet erg zwaar beschadigd was zei ik tegen de man dat ik vond dat hij even weer naar binnen moest gaan om de eigenaar van de auto te zoeken. De man voelde er weinig voor, zoveel was wel duidelijk. Maar op mijn argument dat het donker was en je slecht kon zien of er schade was of niet had hij geen weerwoord. Hij zette met een zuur gezicht zijn auto aan de kant en liep richting de voordeur van de concertzaal. Of hij uiteindelijk naar binnen ging hebben we niet meer afgewacht. In de auto kregen we een discussie over de schuldvraag. Is nou degene fout die zijn/haar Mini daar zo ongelukkig parkeert dat een ander het niet goed ziet en er tegenaan knalt of is diegene fout die niet goed genoeg uitkijkt en de schade veroorzaakt? Ik ben van mening dat het in ieder geval onfatsoenlijk is om na zoiets gewoon weg te rijden. Ik zou zelf ook enorm balen als iemand dat deed bij mijn auto. En wat de schuld betreft... als die man goed gekeken had en rustiger gereden dan had hij de Mini gewoon gezien ook al stond deze daar ongelukkig.
Wat vind jij?
zeker in een bijzondere situatie (zo heet dat toch, als je achteruit rijdt?) moet je oppassen. HIJ rijdt achteruit, HIJ moet oppassen.
en verder: gelukkig heb ik zelf nog nooit brokken gemaakt zonder dat iemand dat heeft gezien, maar ik ben niet opgevoed om weg te rijden zonder iets te laten weten. een briefje onder de ruitenwisser is al genoeg.