Vandaag een eindje wezen fietsen. Het was natuurlijk heerlijk weer en de omgeving hier op de Utrechtse Heuvelrug leent zich uitstekend voor een stevig fietstochtje. Het was heerlijk op 1 ding na: die ellendige wielrenners. Het stikt er hier van. We hebben veel van die smalle fietspaden waar je met twee moderne fietsen (met zo'n stuur dat zich vooral in de breedte uitstrekt) elkaar maar ternauwernood kunt passeren. En dan komen er van die hordes wielrenners op je af gestoven in een kluit naast elkaar en met een bloedvaart. Allemaal een helm op en een zonnebril en NIET van plan om aan de kant te gaan. Net voordat ze bij je zijn verandert de kluit in een lint en suizen ze langs je heen jou met hartkloppingen achter latend. Of ze komen je achterop gefietst, dat is helemaal eng. Sommigen hebben niet eens een bel dus beginnen dan te roepen: 'pas op', 'aan de kant' of' tingeling' en dan moet jij als de wiedeweerga de berm in anders wordt je onder het wiel gefietst. Agressief, zo zou ik de houding van die wielrenfanaten willen bestempelen, ronduit agressief en een nagel aan de doodskist van ons recreatieve fietsers die gewoon de tijd willen nemen om te genieten van het mooie weer en de omgeving in plaats van steeds op onze hoede te moeten zijn voor deze fietspadpiraten. Ik vind dat de wielrenners geweerd moeten worden van enkelbaans fietspaden!
We hadden het zo druk met ons lijfsbehoud dat we zelfs geen foto van een wielrenner hebben gemaakt maar deze foto vond ik via Google (zonder nadere naamsvermelding).