Het was een boeiende uitzending van Buitenhof deze zondag onder leiding van Paul Witteman. Eerst Aart Jan de Geus over de WAO en over of het nu gaat om kwaliteit of om kwantiteit. Daarna Ayaan Hirsi Ali in debat met Job Cohen over de harde en de zachte aanpak van islamitische terreurdreiging. Het was een boeiend debat waarbij ik aan de buis gekluisterd heb gezeten. Op de vooravond van de verjaardag van de moord op Theo van Gogh moet ik zeggen dat ik denk dat Ayaan gelijk heeft. Ik denk dat wij met zijn alleen de radicale elementen binnen de islam schromelijk onderschatten net zoals Theo van Gogh en zijn vrienden dat deden. Ik hoor Theodoor Holman nog in de dagen na de moord zoiets zeggen als: "Ayaan heeft ons wel gewaarschuwd maar we hebben dat nooit serieus genoeg genomen omdat we dachten dat het zo erg wel niet zou zijn".
Je kunt de problemen waar onze samenleving op dit moment mee te maken heeft niet simpelweg afdoen door te verwijzen naar onze wetten, normen en waarden en je pijlen te richten op de leefbaarheid van onze omgeving. Als je je daartoe beperkt dan is het onvermijdelijk dat je keer op keer verrast zult worden door de daden van mensen die de vaste overtuiging hebben dat het eervol is om de aanvallers van de islam te bestrijden en die de jihad voeren. Integratie is een mooi woord maar in de praktijk is dat iets dat je alleen maar kunt doen als je van gelijke positie bent. Als er een dominante witte christelijke kansrijke cultuur is met bijbehorende normen en waarden die wil dat een gekleurde Islamistische kansarme cultuur is met bijbehorende normen en waarden integreert dan krijg je per definitie extremisme als reactie van de mensen die niet bereid zijn zich te schikken.
Ik vond bovenstaand plaatje op het internet en vond het wel bij dit logje passen(klik voor groter).