Voor de DiDi met het thema trein koos ik het gedicht 'Trajekt' van Peter Berger uit 'De twee seizoenen van liefde'. De foto maakte ik begin van dit jaar op het station van ons dorp (klik voor groter).

Ik kijk vanuit de trein
over polders. Het dagelijks trajekt
zweeft zonder horizon in de mist:
een land van eksters.
op het grasland staan verstrooid
wat koeien en losse schapen
bewegingloos alsof ze slapen
in de vochtige atmosfeer.
het wordt dus herfst.
het wordt het vertrouwde weer.

op een kladje schrijf ik
na maanden stilte
de bijpassende woorden neer
rustig, niet onaangenaam verdrietig,
niet ongeroutineerd.