Puppylove
Ik ben een hondenmens. Ik heb ooit wel katten gehad maar eigenlijk ben ik vanaf mijn jongste jeugd een hondenliefhebber. Ik heb een aantal honden gehad en de laatste - een Golden Retriever - is al weer enige jaren geleden overleden. Er gaan hele tijden voorbij dat ik niet aan een hond denk maar er is niet zoveel aanleiding voor nodig om mijn hondenhart weer helemaal open te laten bloeien. Die aanleiding kwam een paar dagen geleden op bezoek in de gedaante van Diesel (klik klik), een herderpup die met vriend P mee kwam. Het is een schitterend hondje dat zo jong als hij is al heel braaf en verstandig is en goed luistert. En dan krijg ik er ook weer zin in.
Ik heb wel iets met grote honden. Die hele kleintjes dat is niks voor mij. Het mogen best een beetje indrukwekkende types zijn maar ze moeten wel lief en gehoorzaam zijn voor eigen volk en liefst ook waaks. Een Duitse Dog bijvoorbeeld vind ik een prachtige hond en dan zo'n blauwe kleur. Maar ja, het geeft ook wel weer enorme verplichtingen zo'n hond en het is, net als een kind, een handenbinder, zeker in het begin. Dus ik denk dat het er voorlopig toch maar even niet van komt maar de verleiding is wel groot....
Wij denken al meer dan een jaar over een hond maar we zijn er ook nog niet “klaar” voor. Ik val altijd op de ondeugende types die niet meteen de eerste keer luisteren. Ik had ooit twee Dalmati?rs en die waren dus ook heerlijk eigenwijs al had ik ze na ruim een jaar wel perfect onder de duim. Een herder of retriever is mij te “gehoorzaam”.