Sommige dingen verleer je nooit
Ze zeggen dat je fietsen niet snel verleert, net als skiën, paardrijden en schaatsen. Dat geldt echter ook voor punniken heb ik nu ontdekt. Ik heb dit weekend voor het eerst sinds mijn jeugd weer gepunnikt. De aanleiding daarvoor was dat we zaterdag in een handwerkwinkel terecht kwamen omdat ik Amanda haken wilde leren en we op zoek waren naar haaknaald en haakkatoen voor een eerste project voor haar. En daar hadden ze - naast heel erg veel en veelkleurige bolletjes, lapjes, broderie en goudgallon - ook schitterend garen met bijbehorende perspex punnikklosje. Prachtige snoeren lagen er naast als voorbeeld van punnikproduct. En dan krijg ik iets hebberigs dus we kwamen niet alleen thuis met haakgerei maar ook met punnikspullen.
Ik heb vroeger heel wat afgepunnikt. Wij hadden zo'n houten garenklosje waarin mijn vader vier koperen spijkertjes had geslagen (later kon je in de winkel van die paddestoelen kopen) en daarmee punnikten we de hele wolmand van mijn moeder en oma leeg. Hele vloerkleden werden er door ons geproduceerd en alle vrienden en familie werden getrakteerd op zelfgepunnikte onderzetters. Met drie meiden in huis kun je meters per week punniken als er eenmaal een rage is uitgebroken. En we punnikten tegen de buurjongens op die er ook wat van konden.
Wie had ooit kunnen denken dat ik nu met een designerpunnikklosje (klik klik) en glittergaren weer aan het punniken zou slaan? Ik heb trouwens in het foldertje dat ik mee kreeg ook ontdekt dat men in het Frans spreekt over 'tricoter' en in het Duits over 'stricken'. Maar wie weet wat punniken is in het Engels?
Dus in het frans zijn breien en punniken hetzelfde?
Verwarrend hoor.
Ik benijd je, met je punnikklos.