Aandacht: een gat in de markt?
"Voor 28,75 per uur kun je bij een bedrijf in Oirschot gezelschap inhuren", zo las ik in de Volkskrant. Nee, het gaat hier niet om een nieuw soort escortservice, hoewel... Het blijkt dat onder ouderen een nijpend gebrek is aan aandacht. Veel mensen vereenzamen, hebben weinig contact met hun kinderen en ook eventuele verzorgenden hebben weinig tijd om eens een praatje te maken. Voor die 28,75 per uur kan de opdrachtgever alles vragen, althans zolang het betamelijk blijft.
Wat moet je hier nu van vinden? Is het een teken van een afglijdende maatschappij waarin sociaal contact gereduceerd is tot een verhandelbaar artikel of is dit een verlengde van de trend dat er steeds meer dienstverlenende bedrijven komen waaraan je de zorg voor je huis, je spullen, je klerenkast en je dierbaren kunt uitbesteden. Is er wel een verschil tussen betaalde aandacht voor ouderen en je kinderen naar een peuterspeelzaal doen?
Ik vind het wel verontrustend dat veel mensen zo gericht zijn op zichzelf dat ze het leed van de mensen direct om zich heen niet meer zien en dat het helpen van anderen niet meer iets is dat je vanzelfsprekend doet. Wie van jullie neemt er wel eens een ouder iemand mee voor een uitstapje of gaat er eens een uurtje voorlezen aan mensen die zelf niet meer kunnen lezen? Ik doe dat soort dingen wel maar niet structureel en nu ik er zo over nadenk ook te weinig. En jij?
Ik vind het een verontrustende ontwikkeling. Zo blijkt maar weer dat we leven in een maatschappij waarin we niet meer met anderen bezig zijn, geen tijd meer willen maken om mensen te vergezellen. Alles is te koop, schokkend.