Samenhorig





Voor deze DiDi met het thema 'Verlies' koos ik het gedicht 'Samenhorig' van Luuk Gruwez uit de bundel 'Dikke mensen', over de wereld van de verloren dingen. De foto maakte ik vorig jaar op Terschelling (klik voor vergroting).

Samenhorig
er moet een wereld van verloren dingen zijn
waarin een handschoen, inderhaast vergeten,
het aanlegt met een oude krant,
een sjaal, een zakdoek of een kam.
de handschoen mist de hand niet meer,
de zakdoek hoeft geen jammernis,
en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte
van kindermeiden en van moeders.
? al wat verloren is, is samenhorig.
maar tederheid die overbodig werd,
het kippevel dat blijven wou,
de eerste natte droom, het domste lief,
het speelgoed van een kind dat stierf.
en doen alsof men alles kan vergeten,
ofschoon men, plompverloren als een mens,
alleen in het heelal moet zijn.

twee reacties

brigitte (E-mail) (URL) - 19-04-’06 07:58

Mooi gedicht.

marieke (E-mail) (URL) - 19-04-’06 12:26

De foto past perfect bij het gedicht

Emoticons

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kattebel
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.