Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Wil je het feestje van DiDi meevieren plaats dan jouw mooiste gedicht van dit moment ter gelegenheid van ons jubileum. Wij plaatsen er eentje van Catharina 't Hart uit 'Elementen' als voorproefje.
Vandaag zou ik me willen verlieven
In dalen, woorden, bloesem en zeeën
Ik zou me gekoesterd willen weten
Door zonnen, blikken, gelofte en goed
En dan geen sluiers hoeven afnemen
Vandaag zou ik gedragen willen zijn
Maar de momenten zullen rauw en benig zijn
De dagen zullen woelig en druizig komen
Het enige kaartje wat ik kopen kan
Voert dwars door alles heen
Ik vond het een fantastisch film (ooit als TV-film gemaakt en pas nog te zien op de Nederlandse buis) en een beetje doet denken aan Lost in Translation maar dan met een behoorlijke dosis idealisme gelardeerd. Dat laatste is geen wonder als je weet dat schrijver Richard Curtis niet alleen schrijver is van weergaloos succesvolle comedies (Four weddings and a funeral, Notting Hill, Bridget Jones's diary), maar ook mede-oprichter van de stichting Make Poverty History. De film zit vol met aandoenlijke momentjes en informatie over de politiek van de armoedebestrijding en is dan ook een knappe mengeling tussen een romantische verhaal en een documentaire. Ook maak de film duidelijk dat ook één enkel persoon een verschil kan maken, dat het nooit zinloos is om te gaan voor waar je ingelooft en dat het zogenaamde vlindereffect inderdaad bestaat. Een film die je inderdaad niet mag missen, dat ben ik helemaal met Ingid eens.Onhandige verlegen man ontmoet in een koffietent een vrouw omdat tegenover haar aan het tafeltje de enige vrije plaats is. Ze raken aan de praat en wisselen telefoonnummers uit. Zo begint de merkwaardige relatie van de stijve saaie ambtenaar Lawrence (Bill Nighy) en het merkwaardige meisje Gina (Kelly MacDonald). Lawrence geniet van het ontluikende contact met het meisje maar moet voor zijn werk op het departement van Financiën naar de G8-top in Reykjavik.
In een opwelling vraagt hij Gina om mee te gaan. Ze hebben op dat moment nog een kus gewisseld. Gina zegt ja en komt tussen de zwaar beveiligde G8-deelnemers met hun echtgenoten terecht. Tussen en na de vergaderingen schuifelt de relatie tussen de twee schuchter verder met heel veel ontroerende momentjes en vooral veel onhandigheid van twee kanten van de matglazen schuifdeur die ze scheidt. Gina zorgt ondertussen aan de ontbijt en dinertafel voor grote opschudding door in haar onschuld de echte essentiële vragen aan de orde te stellen bij de goede mensen over het vraagstuk van de armoede in de wereld dat prominent op de agenda van de top staat. Natuurlijk krijgt Lawrence dit op zijn bord en hij moet kiezen tussen zijn ontluikende liefde en zijn baan die tot nu toe zijn leven was.
 Waterstudies K. Michel |  Kleur de schaduwen K. Michel |
Ik vraag me af of dat ook geldt voor de grootsten en de kleinsten. Ik heb namelijk schitterende rode aardbeien in de tuin maar ze zijn met het blote oog nauwelijks waarneembaar. De grootste op de foto is nog geen centimeter in doorsnee. Is er nog hoop of groeien de aardbeien dit jaar alleen voor hele kleine mensjes?Er zijn er die achteraan staan en het eerst aan de beurt komen, en er zijn er die vooraan staan en het laatst aan de beurt komen.
Dit verhaal was gisteren te horen bij Barend en Van Dorp waar ik onderweg naar bed langs zapte. Ik heb al eens eerder gelogd over kunst met dode dieren en de grenzen van wat nog kan en niet. Nou noemt Tinkebell zich geen kunstenaar want "die zijn lui en die zeuren", zo vindt ze en daar wil ze niet mee geassocieerd worden. Ze noemt zichzelf discussie-ontwerpster. Volgens mij is het haar dat met de Pinkeltjetas wel gelukt om een discussie te ontwerpen want veel mensen zullen toch even moet slikken bij het idee van een handtas van je eigen kat. Zodra je een dier kent wil je er meteen geen schoenen, tas of biefstukje meer van maken, zo blijkt in de praktijk. Of zie jij dat wel zitten, een tasje van je geliefde Bruno, Kareltje of Miepje?Pinkeltje was de kat van Tinkebell oftewel Katinka van Bruggen. Tinkebell hield heel erg veel van Pinkeltje. Zoveel dat ze, toen Pinkeltje ziek was en oud en der dagen zat, het diertje eigenhandig de nek heeft omgedraaid om het de traumatische gang naar de dierenarts te besparen. Pinkeltje wilde ALTIJD bij Tinkebell zijn en dat kan nu ook want Tinkebell heeft van Pinkeltjes velletje een tas gemaakt die ze altijd bij zich heeft.
We hebben in korte tijd een haat?liefdeverhouding met Oman opgebouwd. De schaduwzijde van dit mooie, nog grotendeels onontdekte land is het gebrek aan accommodatie en de schandalige wijze waarop de Aziaten, die het vuile werk opknappen, worden behandeld. Echt somber worden we door een vergissing in onze planning. Oman en Jemen zijn veel groter dan gedacht. Om Jemen te halen, met het beperkte Oman visum van dertig dagen, zullen we naar het zuiden moeten racen. Om Jemen goed te bekijken hebben we drie maanden nodig. Hierna moeten we dezelfde weg terug richting de Emiraten, omdat we van de Saoedische ambassade te horen kregen dat het voor Karin niet toegestaan is om in hun land te fietsen. Een vrouw mag er niet eens autorijden, laat staan fietsen. Een fikse domper. Tegen de tijd dat we via Oman terugkeren in de Emiraten is het volop zomer op het Arabische schiereiland en word je levend gebraden.Lees meer...
 De 48 wetten van de macht Robert Greene |  Hoe word ik een rat? Joep Schrijvers |
"Zoals je weet fietsen we vanaf november 2004 niet meer alleen voor ons eigen plezier (en dat van anderen via onze website), maar proberen wij ook een steentje bij te dragen aan het verminderen van het leed in de wereld door geld in te zamelen voor War Child. Dit min of meer tot onze eigen grote verbazing, want al fietsend door Afrika hebben we het vertrouwen in alle grote hulporganisaties geheel verloren vanwege de vele strijkstokken en corruptie.En als je nou toch met War Child bezig bent, bekijk dan meteen even hun prachtige nieuwe campagne. Je kunt trouwens War Child ook steunen door de kilometers van Peter & Karin te sponsoren. Ik doe dat zelf ook en ze krijgen voor iedere gefietste kilometer 1 cent voor War Child van mij. Ze hebben in 2005 in totaal 11131 km gefietst dus reken maar uit. Degene die dat allemaal in goede banen leidt is Peter's zus Sylvia die je hier kunt bereiken.
Waarom dan toch en waarom War Child? Wij zijn de overtuiging toegedaan dat de toekomst van vele (voormalige) oorlogslanden bij de kinderen ligt. War Child werkt aan het (geestelijke) herstel van de kinderen in deze landen, om zodoende een vreedzame wereld te realiseren voor ons allemaal. Daarnaast besteedt War Child slechts een minimaal deel van de donaties aan haar eigen organisatie, heeft een heel transparante boekhouding en uitermate behulpzame en enthousiaste vrijwilligers en beroepskrachten.
We hebben het afgelopen jaar gemerkt dat het heel moeilijk is om vanuit Verweggistan (waar wij ons bevinden) mensen te motiveren War Child via ons te steunen. Vandaar dat wij nu op zoek zijn naar een:
creatieve, bedreven vrijwillig(st)er met veel doorzettingsvermogen
die in Nederland zoveel mogelijk kanalen aanboort om geld en publiciteit te geven aan War Child en onze reis. Een aantal voorbeelden zijn het organiseren van een loop/rommelmarkt/heitje voor karweitje op je werk of de school van je kinderen, het plaatsen van oproepen in krant en buurtblaadjes. Je hoeft dit natuurlijk niet alleen te doen, maar kunt dit samen met een ander organiseren. Ook kun je altijd rekenen op onze steun en ideeen. Ben je zelf niet geinteresseerd, maar weet je iemand die dit wel leuk vindt benader deze dan gerust.
Schroom niet, verras ons, meldt je bij ons aan met leuke ideeen!"
Peter & Karin
"De Grieken, de Romeinen of de Moren, de Saksen, Friezen en Franken, iedereen heeft in Europa en dus ook op Terschelling een spoor in de cultuur achtergelaten.Op 11 februari is het traditionele Oerolfeest in Paradiso waar tipjes van de sluier worden opgelicht over het programma van dit jaar. Alle informatie over Oerol vind je hier en als je vriend wordt dan krijg je alle nieuwtjes vanzelf toegestuurd. Op de foto zie je het festivalterrein De Westerkeyn (klik voor groter).
De muziek op Terschelling bijvoorbeeld, is beïnvloed door Ierse, Schotse, Keltische, Bretonse en Friese klanken. De dialecten (Terschelling kent er drie) kennen veel woorden uit met name Friesland, Denemarken en Engeland (Terschelling is een aantal keren onder de voet gelopen door de Engelsen). Er zijn eilander tradities zoals Sunderum waarvan men vermoed dat zij uit de Scandinavische of Germaanse cultuur voortkomen."Nu de wereld weer volop in beweging is zien wij dat de nieuwe landverhuizers, de immigranten, nieuwe culturen met zich meebrengen die sterk van invloed zijn op onze cultuur. Wij aten al nasi, nu ook andere Aziatische, Afrikaanse of mediterrane gerechten. De muziek en taal raken doorspekt van nieuwe klanken. Maar vooral ook de gewoontes waar we kennis mee maken: werden wij vroeger gewekt door de kerkklokken, tegenwoordig is het de Azan die uit de minaret klinkt.Zo brengt Oerol nieuwe culturen in de eilandcultuur. Nu Oerol 25 jaar bestaat wordt duidelijk dat Oerol een traditie is. Met name voor de nieuwe generatie. Een mooi uitgangspunt voor de thematiek in het jubileumjaar."
Star Power theme by Peter Boorsma 
Recente foto's
Recente reacties