Voor wie onbekend is met Dichters op Dinsdag (DiDi): verdere info vind je hier en oudere thema's vind je daar. Wil je het feestje van DiDi meevieren plaats dan jouw mooiste gedicht van dit moment ter gelegenheid van ons jubileum. Wij plaatsen er eentje van Catharina 't Hart uit 'Elementen' als voorproefje.
Vandaag zou ik me willen verlieven
In dalen, woorden, bloesem en zeeën
Ik zou me gekoesterd willen weten
Door zonnen, blikken, gelofte en goed
En dan geen sluiers hoeven afnemen
Vandaag zou ik gedragen willen zijn
Maar de momenten zullen rauw en benig zijn
De dagen zullen woelig en druizig komen
Het enige kaartje wat ik kopen kan
Voert dwars door alles heen
Ik vond het een fantastisch film (ooit als TV-film gemaakt en pas nog te zien op de Nederlandse buis) en een beetje doet denken aan Lost in Translation maar dan met een behoorlijke dosis idealisme gelardeerd. Dat laatste is geen wonder als je weet dat schrijver Richard Curtis niet alleen schrijver is van weergaloos succesvolle comedies (Four weddings and a funeral, Notting Hill, Bridget Jones's diary), maar ook mede-oprichter van de stichting Make Poverty History. De film zit vol met aandoenlijke momentjes en informatie over de politiek van de armoedebestrijding en is dan ook een knappe mengeling tussen een romantische verhaal en een documentaire. Ook maak de film duidelijk dat ook één enkel persoon een verschil kan maken, dat het nooit zinloos is om te gaan voor waar je ingelooft en dat het zogenaamde vlindereffect inderdaad bestaat. Een film die je inderdaad niet mag missen, dat ben ik helemaal met Ingid eens.Onhandige verlegen man ontmoet in een koffietent een vrouw omdat tegenover haar aan het tafeltje de enige vrije plaats is. Ze raken aan de praat en wisselen telefoonnummers uit. Zo begint de merkwaardige relatie van de stijve saaie ambtenaar Lawrence (Bill Nighy) en het merkwaardige meisje Gina (Kelly MacDonald). Lawrence geniet van het ontluikende contact met het meisje maar moet voor zijn werk op het departement van Financiën naar de G8-top in Reykjavik.
In een opwelling vraagt hij Gina om mee te gaan. Ze hebben op dat moment nog een kus gewisseld. Gina zegt ja en komt tussen de zwaar beveiligde G8-deelnemers met hun echtgenoten terecht. Tussen en na de vergaderingen schuifelt de relatie tussen de twee schuchter verder met heel veel ontroerende momentjes en vooral veel onhandigheid van twee kanten van de matglazen schuifdeur die ze scheidt. Gina zorgt ondertussen aan de ontbijt en dinertafel voor grote opschudding door in haar onschuld de echte essentiële vragen aan de orde te stellen bij de goede mensen over het vraagstuk van de armoede in de wereld dat prominent op de agenda van de top staat. Natuurlijk krijgt Lawrence dit op zijn bord en hij moet kiezen tussen zijn ontluikende liefde en zijn baan die tot nu toe zijn leven was.
 Waterstudies K. Michel |  Kleur de schaduwen K. Michel |
Ik vraag me af of dat ook geldt voor de grootsten en de kleinsten. Ik heb namelijk schitterende rode aardbeien in de tuin maar ze zijn met het blote oog nauwelijks waarneembaar. De grootste op de foto is nog geen centimeter in doorsnee. Is er nog hoop of groeien de aardbeien dit jaar alleen voor hele kleine mensjes?Er zijn er die achteraan staan en het eerst aan de beurt komen, en er zijn er die vooraan staan en het laatst aan de beurt komen.
Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>
Dit verhaal was gisteren te horen bij Barend en Van Dorp waar ik onderweg naar bed langs zapte. Ik heb al eens eerder gelogd over kunst met dode dieren en de grenzen van wat nog kan en niet. Nou noemt Tinkebell zich geen kunstenaar want "die zijn lui en die zeuren", zo vindt ze en daar wil ze niet mee geassocieerd worden. Ze noemt zichzelf discussie-ontwerpster. Volgens mij is het haar dat met de Pinkeltjetas wel gelukt om een discussie te ontwerpen want veel mensen zullen toch even moet slikken bij het idee van een handtas van je eigen kat. Zodra je een dier kent wil je er meteen geen schoenen, tas of biefstukje meer van maken, zo blijkt in de praktijk. Of zie jij dat wel zitten, een tasje van je geliefde Bruno, Kareltje of Miepje?Pinkeltje was de kat van Tinkebell oftewel Katinka van Bruggen. Tinkebell hield heel erg veel van Pinkeltje. Zoveel dat ze, toen Pinkeltje ziek was en oud en der dagen zat, het diertje eigenhandig de nek heeft omgedraaid om het de traumatische gang naar de dierenarts te besparen. Pinkeltje wilde ALTIJD bij Tinkebell zijn en dat kan nu ook want Tinkebell heeft van Pinkeltjes velletje een tas gemaakt die ze altijd bij zich heeft.
We hebben in korte tijd een haat?liefdeverhouding met Oman opgebouwd. De schaduwzijde van dit mooie, nog grotendeels onontdekte land is het gebrek aan accommodatie en de schandalige wijze waarop de Aziaten, die het vuile werk opknappen, worden behandeld. Echt somber worden we door een vergissing in onze planning. Oman en Jemen zijn veel groter dan gedacht. Om Jemen te halen, met het beperkte Oman visum van dertig dagen, zullen we naar het zuiden moeten racen. Om Jemen goed te bekijken hebben we drie maanden nodig. Hierna moeten we dezelfde weg terug richting de Emiraten, omdat we van de Saoedische ambassade te horen kregen dat het voor Karin niet toegestaan is om in hun land te fietsen. Een vrouw mag er niet eens autorijden, laat staan fietsen. Een fikse domper. Tegen de tijd dat we via Oman terugkeren in de Emiraten is het volop zomer op het Arabische schiereiland en word je levend gebraden.Lees meer...
